Anti-oorlogsfilm die met grof geweld wil aantonen dat de Amerikanen beestachtig bezig zijn en daarmee zijn doel voorbij schiet.

In 1989 klaagde Brian de Palma met Casulaties of War de wandaden aan die Amerikaanse soldaten in Vietnam hadden gepleegd. In de film ontvoert een groepje soldaten onder leiding van Sean Penn een meisje, dat ze verkrachten en daarna vermoorden. Eén soldaat (Michael J. Fox) weigert mee te doen aan de groepsverkrachting en sleept bij terugkeer zijn maten voor de krijgsraad.

Het eerste slachtoffer

De Palma zag zijn anti-oorlogsfilm twintig jaar later opnieuw werkelijkheid worden toen hij las over een vergelijkbaar incident tijdens de oorlog in Irak. Het inspireerde hem tot Redacted, een low-budget film met gebruik van verschillende stijlen en niet-professionele acteurs. De ondertitel: 'truth is the first casualty of war', de waarheid is in de oorlog het eerste slachtoffer.

Grenspost

Redacted begint als het videodagboek van soldaat Salazar, die een rondgang maakt langs zijn grofgebekte maten. Daarna krijgt Redacted de vorm van een fake-documentaire. Ondersteund door zwaar aangezette muziek gaan Amerikaanse soldaten in de fout bij een grenspost. Wanneer een auto met een hoogzwangere Irakese weigert te stoppen, wordt er zonder pardon geschoten.

Bombal

Een reportage van een Arabische zender toont vervolgens hoe er van de andere zijde wordt gekeken naar deze zoveelste daad van Amerikaanse agressie tegen de Irakese burgers. De represaille van de Irakese rebellen is bloedig: een Amerikaanse officier wordt opgeblazen door een bom die in een bal is verstopt.

Groepsverkrachting

De Amerikaanse soldaten in Salazars videodagboek verwerken dit verlies met veel drank en een pokerspel met pin-upkaarten. Daar raken ze zo door opgehitst dat ze besluiten een 15-jarige Irakese te gaan verkrachten. Een enkele soldaat stribbelt tegen, maar niet genoeg om de groepsverkrachting te voorkomen. En niemand biecht deze oorlogsmisdaad later op, want dan ben je immers een landverrader.

Ergernis

De Palma's boodschap is duidelijk: de VS heeft in Irak net zo min iets te zoeken als eerder in Vietnam. Maar zelfs als je het hartgrondig met dat standpunt eens bent werkt Redacted flinke ergernis op. Bij De Palma zijn Amerikaanse soldaten op zijn minst incapabel en op zijn ergst racistische verkrachters.

Propaganda

De Palma gaat helemaal over de schreef met zijn epiloog: een lange reeks foto's van dode Irakese kinderen, ondersteund met bombastische muziek. Al Qaida had deze propaganda niet kunnen verbeteren. Terwijl Paul Haggis in In The Valley of Elah dezelfde misstanden op subtiele maar niet minder kritische wijze aan de kaak stelt, schiet De Palma met grof geschut zijn doel compleet voorbij.

In 3 zalen