Actiefilm waarin een aanslag steeds opnieuw wordt getoond uit het perspectief van verschillende personages.

Films waarin vanuit de perspectieven van verschillende personages naar eenzelfde gebeurtenis wordt gekeken zijn van alle tijden. Het meest klassieke voorbeeld is Rashomon (1950) van Akira Kurosawa, maar vorige week nog liet Sidney Lumet in Before the Devil Knows You're Dead de aanloop en nasleep van een overval zien vanuit de optiek van de betrokkenen. Vantage Point gaat een stapje verder.

Aanslag

In Vantage Point vindt er een conferentie over antiterrorisme plaats in de Spaanse stad Salamanca. Op het beroemde Plaza Mayor wordt een ceremonie gehouden waarbij de Amerikaanse president (William Hurt) het woord voert. Maar hij wordt neergeschoten door een onbekende sluipschutter en kort daarop ontploft er ook nog een bom op het plein. Paniek alom, ook bij de veiligheidsagenten. Want waar zijn de daders?

Steeds opnieuw

De gimmick van Vantage Point is dat de film steeds opnieuw een half uur teruggaat in de tijd, naar kort voor het fatale moment. Om vervolgens de gebeurtenissen steeds vanuit een ander personage te laten zien. De eerste keer gebeurt dat nog tamelijk afstandelijk, via de camera's van een nieuwszender onder leiding van Sigourney Weaver.

Veiligheidsagent en toerist

Maar de kijker komt steeds dichter op de aanslag te zitten, wanneer hetzelfde verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een veiligheidsagent (Dennis Quaid), die na een zenuwinzinking zijn eerste klus heeft aangenomen, of van een toerist (Forest Whitaker) die de aanslag toevallig met zijn camcorder vastlegde.

Spaanse agent

Maar er zijn niet alleen Amerikanen ter plekke. Vantage Point laat ook zien hoe een Spaanse agent (Edgar Ramirez) de gebeurtenissen beleefde. En wat is diens relatie met de geheimzinnige Veronica (Ayelet Zurer), voor wie hij een tas meeneemt naar het Plaza Mayor? En zijn die Amerikanen trouwens wel te vertrouwen?

Verkeerde been

Vantage Point zet de kijker verschillende malen op het verkeerde been. Maar om zo verrassend mogelijk uit de hoek te komen laten de makers ook flinke gaten in het script vallen. De hierboven genoemde tas is maar één van die zwakke punten in het scenario. En ook in de beveiliging van de topconferentie zitten lekken die behoorlijk onaannemelijk zijn.

Lachwekkende afronding

De afronding van de thriller is zelfs lachwekkend en daarmee teleurstellend, na de strakke uitwerking van het veelbelovende uitgangspunt. Maar dankzij de originele opzet en een reeks spannende achtervolgingen haalt Vantage Point toch net een voldoende.

In 50 zalen