Sterk drama met Philip Seymour Hoffman en Ethan Hawke als twee broers die zich met een mislukte overval flink in de nesten werken.

De 83-jarige regisseur Sidney Lumet maakte in 1975 met Dog Day Afternoon een van zijn vele klassiekers. In dit broeierige drama met Al Pacino er als halfslachtige crimineel loopt een bankoverval flink uit de hand. In Before The Devil Knows You’re Dead laat Lumet opnieuw een overval behoorlijk mis gaan.

Opgefokt en onhandig

Dat gebeurt vrijwel meteen aan het begin van de film, wanneer een opgefokte maar onhandige overvaller een kleine juwelierszaak in een buitenwijk probeert te beroven. Het loopt uit op een schietpartij waarbij de overvaller overlijdt en de winkeleigenaresse zwaargewond raakt. Na het horen van de schoten scheurt de vermomde handlanger er in paniek vandoor in de vluchtauto.

Broers

Before the Devil gaat vervolgens heen en weer in de tijd en toont op deze wat grove manier hoe de direct betrokkenen tot hun daad zijn gekomen. Het ‘brein’ achter de overval blijken twee broers: de sluwe Andy (Philip Seymour Hoffman) en de nerveuze Hank (Ethan Hawke). Die laatste was ook de handlanger in de vluchtauto.

Brazilië

Hank heeft zich door zijn broer tot de misdaad laten verleiden omdat hij in geldnood zat. Andy lijkt in betere doen, maar heeft ook genoeg redenen om een grote slag te slaan. Hij heeft namelijk het plan opgevat om met zijn vrouw Gina (een lekker dellerige Marisa Tomei) de wijk te nemen naar Brazilië. En dus bedacht Andy het plan om een familiezaakje te overvallen.

Ouders

Dat dit de juwelierszaak van hun ouders was, had hij Hank vooraf niet verteld. Toch weet Andy zijn broer zover te krijgen dat hij meedoet, en ook nog het meest riskante werk verricht. Wat Andy echter weer niet weet – en de toeschouwer wel – is dat ook Hank regelmatig het bed deelt met Andy’s vrouw Gina. Genoeg ingrediënten voor een explosief drama dus.

Goed gespeeld drama

De voornaamste verdienste van Before the Devil is niet de vorm: het heen en weer springen in de tijd levert niet echt nieuwe inzichten op. Maar het acteerwerk is ouderwets degelijk, waarbij vooral Hoffman weer eens een memorabel verachtelijk personage neerzet. En wanneer Albert Finney ook nog opduikt als de vader van de broers weet de liefhebber van goed gespeeld drama genoeg.

In 10 zalen