AMSTERDAM - Op 3 april gaat in Nederland een bijzondere film in première: The Hunting Party, met Richard Gere in de hoofdrol. De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van enkele journalisten die in Bosnië op zoek gaan naar oorlogsmisdadiger Radovan Karadzic. Een van hen was de Nederlander Harald Doornbos.

"Het is bizar dat een paar journalisten binnen 72 uur zo dichtbij Karadzic kunnen komen, en de NAVO, de EU en de VN met hun miljoenenbudgetten niet. Er is iets meer aan de hand, maar wat?", zo zegt Harald Doornbos in een interview met NU.nl.

In The Hunting Party gaat een paar journalisten achter een oorlogsmisdadiger aan. "In de film heet die man Bogdanovic, maar dat is natuurlijk Karadzic. Hij heeft hetzelfde gekke kapsel. In de film kan de oorlogsmisdadiger wel een kam gebruiken, maar zo ziet Karadzic er ook in het echt uit" aldus Doornbos.

CIA

Tijdens zijn zoektocht naar Karadzic in Bosnie werden Doornbos en zijn collega's aangezien voor een CIA-hitteam, speciaal belast met het oppakken van Karadzic. Toen de echte CIA de journalisten tegenkwamen in Bosnie, was die erg enthousiast.

"Ze zeiden: holy shit, amazing! Wij kregen het idee dat de Amerikanen Karadzic wel wilden arresteren, maar dat de VN om allerlei bureaucratische redenen het hele project hebben laten mislukken. Hele stomme redenen! In de film krijgen de Amerikanen er de schuld van dat ze het hebben verkloot, maar dat is dus niet zo."

Afspraken

Doornbos is er van overtuigd dat er afspraken zijn gemaakt binnen de VN over Karadzic en Mladic. "Het is bizar dat een paar journalisten binnen 72 uur zo dichtbij Karadzic kunnen komen, en de NAVO, de EU en de VN met hun miljoenenbudgetten niet. Er is iets meer aan de hand, maar wat? Ik weet het niet. Misschien moeten we wel op een Hunting Party 2 wachten voordat we echt weten waarom die gasten nog altijd niet gearresteerd zijn."

Gere

Doornbos speelt zelf ook nog een kleine rol in de film. Hij is tevreden over het uiteindelijke resultaat. "Ik vond het een vermakelijke film, maar ik ben natuurlijk een beetje subjectief. Het geeft een redelijk beeld van wat er gebeurt, maar wel geromantiseerd en overdreven. Nou, ja, Hollywood is Hollywood."

Ook het contact met de hoofdrolspeler verliep goed. "Op een gegeven moment heb ik nog een uurtje koffie gedronken met Richard Gere. Eigenlijk een heel aardige peer."