Untraceable - Gregory Hoblit

Thriller over de jacht op een cyberkiller hinkt op twee benen: het verhaal klaagt sensatiezucht aan maar wil tegelijk spannend zijn.

Films over cyberterrorisme of andere computerterreur hebben een dilemma: het onderwerp is bij de tijd, maar scènes waarin mensen achter beeldschermen zitten zijn verre van spannend en visueel onaantrekkelijk.

Untraceable voegt daar een dilemma aan toe: hoe sensationeel mag een thriller zijn die de zucht naar sensatie juist aan de kaak stelt?

Cybercriminelen

In Untraceable maken we kennis met Jennifer Marsh (Diane Lane), een FBI-agente van de divisie cybermisdaden. In een proloog is te zien hoe vernuftig ze te werk gaat met valse IP-adressen en andere lokkertjes voor cybercriminelen. Daarnaast is er in de rustige opbouw aandacht voor haar thuissituatie: ze is een weduwe met een dochtertje, waar haar moeder meestal op past.

Killwithme.com

Marsh heeft een neus voor vieze zaakjes en dat blijkt maar weer wanneer ze op de site www.killwithme.com stuit. Hier in is te zijn hoe een kat in de val langzaam sterft. Smakeloze dierenmishandeling, maar niet alarmerend genoeg om achterheen te gaan, vindt haar superieur. Dat verandert wanneer het volgende slachtoffer van killwithme een man blijkt.

Klikken is killen

De website is meteen groot nieuws en dat blijkt precies de bedoeling van de sadist die er achter zit. Want hoe meer mensen de site aanklikken, hoe sneller zijn slachtoffers sterven. Zo maakt de bedenker de kijkers medeplichtig van zijn daden, in een aardig gevonden zieke variant op de Saw-martelfilms.

Aanwijzing

De FBI probeert koortsachtig de kelder te achterhalen waarin de gruweldaden worden gepleegd. Daarbij zien ze - zoals veel later zal blijken - een essentiële aanwijzing op de website om onbegrijpelijke redenen over het hoofd, ook de uitermate begaafde Jennifer Marsh. Het maakt Untraceable er niet waarschijnlijker op.

Dubieus

Maar het echte probleem van de film is de dubbele moraal. Natuurlijk kan de zucht naar sensatie van vele zieke websites best worden aangeklaagd in een spannende film, maar het wordt dubieus als je alle gruwelen net zo uitgebreid in beeld brengt als in de Saw-films. En ook in dat genre geldt: hoe meer mensen kijken, hoe meer sequels.

Naar luchtje

Die bedenkelijke dubbele moraal geeft de film een naar luchtje: we kijken neer op de martelporno van Saw en Hostel, maar we pikken tegelijkertijd wel even een graantje mee.

Maar wie daar niet mee zit heeft aan Untraceable een redelijk gemaakte spannende thriller, waarin clichés en aardige verrassingen elkaar opvolgen.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie