Dromerige skater veroorzaakt een dodelijk ongeluk. Poëtische film van de maker van Elephant en The Last Days.

Vijftiger Gus van Sant heeft in zijn films een zwak voor tieners. Dat kwam het best tot uiting in Elephant (2003), zijn in Cannes met een Gouden Palm bekroonde film over een schietpartij op een middelbare school.

Zijn niet-chronologische vertelwijze in deze film schiep een mysterieuze en onheilspellende sfeer waarin gebeurtenissen voor en na het drama door elkaar heen gingen lopen.

Dromerige puber

Ook in Paranoid Park wordt een tiener geconfronteerd met een drama waarbij een dode valt. De tijd is Alex (Gabe Nevins), een dromerige puber die alleen in skaten lijkte te zijn geïnteresseerd. Zelfs als een knap meisje voor hem valt en door hem wil worden ontmaagd, geeft Alex geen krimp. En evenmin als de daad bij het woord wordt gevoegd.

Skatepark

Alex’ ouders liggen in een scheiding, maar ook dat schijnt hem nauwelijks te boeien. Of is hij juist daarom zo in zichzelf gekeerd? Hoe dan ook, hij brengt de meeste tijd door op Paranoid Park, een skatepark in zijn woonplaats. Maar wanneer hij zich laat meevoeren naar een treinrangeerterrein in de buurt gaat het goed mis.

Expliciet

Alex en zijn metgezel worden ontdekt door een nachtwaker, die van Alex een tik met zijn skateboard krijgt. De bewaker valt, raakt onder de trein en verongelukt. Dat dodelijke ongeluk wordt opvallend expliciet in beeld gebracht in deze verder zo dromerig ogende film. Met opzet, want de schokkende gebeurtenis zou Alex moeten wakker schudden.

Wezenloos

Paranoid Park oogt dankzij het cameraman van Christopher Doyle weer uitermate fraai, maar is toch minder sterk dan Elephant. Hoewel ook in die film veel te raden overbleef blijft de hoofdpersoon uit Paranoid Park wel erg wezenloos onder alle gebeurtenissen.

Dat zou aan de onervarenheid van de acteur kunnen liggen: het is Nevins’ eerste film.

MySpace

Net als de meeste andere jonge acteurs werd hij namelijk via MySpace en posters op universiteiten en skateterreinen benaderd. Maar dat was ook bij Elephant het geval: ook daarin werden vrijwel alle scholieren gespeeld door tieners die daarvoor nooit hadden geacteerd. Dat leverde wel een aangrijpende film op, maar Paranoid Park is minder intrigerend.

In 9 zalen

Paranoid Park