Prachtig verbeelde jeugdherinneringen van een meisje dat opgroeide in het Iran van de jaren zeventig. Publiekswinnaar filmfestival Rotterdam.

Een van de drie films die afgelopen zondag in aanmerking kwam voor de Oscar voor Beste Animatiefilm was, verrassend genoeg, Persepolis. Een film zonder surfende pinguïns, kokende ratten of andere aaibare beesten, maar met een eigenwijs meisje in de hoofdrol. Ze heet Marjane, net als een van de twee makers, die haar jeugdherinneringen eerder in stripvorm goot.

Bruce Lee

Persepolis is de animatieversie van de gelijknamige strip, waarmee het vergelijkbaar is met The Kite Runner. Dat ging over een jongetje in het Afghanistan van de jaren zeventig, en Persepolis draait om een meisje dat opgroeit in het Teheran van eind jaren zeventig. Daar waait onder het bewind van de Sjah een moderne wind. Westerse films en muziek zijn toegestaan, en de jonge Marjane dweept met Bruce Lee en The Beegees.

Punk

Maar het is wel een schrikbewind, dus wanneer de sjah is verdreven wordt er flink gefeest. De vrijheid duurt echter kort: de geestelijken grijpen de macht en veranderen Iran in een Islamitische staat waarin muziek en films taboe zijn en meisjes hun haren moeten verbergen onder sluiers. Marjane rebelleert nog even met een punk-opschrift op haar jas, maar moet uiteindelijk ook in het gelid gaan lopen.

Wennen in Wenen

De toestand wordt er niet beter op wanneer Irak het buurland binnenvalt, het begin van een jarenlang oorlog. Marjane’s liberale ouders sturen hun dochter met pijn in hun hart naar het veilige Wenen, tot de oorlog voorbij zal zijn. Maar in Wenen is het flink wennen voor Marjane, die opgroeide met repressie in plaats van overvloed.

Iggy Pop

Het verhaal van Marjane, die tussen twee werelden bekneld raakt, is ontroerend, en niet alleen omdat het waar gebeurd is. Tegelijkertijd wordt het verhaal luchtig verteld, met beeldgrapjes tussendoor. De ogenschijnlijk simpele tekenstijl zit vol fraaie overvloeiers en de stemmen van Catherine Deneuve, Sean Penn en Iggy Pop passen wonderlijk goed bij het verhaal.

Kite Runner

Persepolis won al veel prijzen, waaronder recent de publieksprijs op het filmfestival van Rotterdam. Die eer is terecht, want het verhaal is ontroerend zonder sentimenteel te worden.

Iedereen die naar The Kite Runner is geweest zou ook naar Persepolis moeten gaan, want de film verdient minstens zoveel bezoekers.

In 5 zalen

Persepolis