IJzersterke tragikomedie rond een zwangere tiener, heerlijk gespeeld door Ellen Page. Terecht genomineerd voor vier Oscars.

Het is dertig jaar geleden dat voor het laatst een komedie de Oscar won voor Beste Film. Dat was in 1978 Annie Hall van Woody Allen, en sindsdien is de hoogste Amerikaanse filmonderscheiding alleen nog maar naar drama's gegaan, met als meest luchtige tussendoortje de musical Chicago. Het zou mooi zijn als Juno daar dit jaar verandering in kon brengen.

Sarcasme en sentiment

De briljante komedie is genomineerd voor vier Oscars, waaronder Beste Film, Beste Regie, Beste Script en Beste Vrouwelijke Hoofdrol. Allemaal volkomen terecht: het ijzersterke script weet sarcasme en sentiment prima in evenwicht te houden en hoofdrolspeelster Ellen Page is als de zwangere Juno het warm kloppende hart van de film.

Abortuskliniek

Meteen aan het begin van de film raakt Juno zwanger van haar suffe vriendje Paulie Bleeker (Michael Cera uit Superbad). De doortastende Juno maakt er geen groot geheim van en evenmin een probleem. Na een bezoekje aan de wachtkamer van een abortuskliniek besluit ze het toch maar te houden en af te staan aan een kinderloos echtpaar.

Seksueel actief

Om die reden heeft de anti-abortus lobby in de VS de film al omarmd, wat nogal kortzichtig is, want daar draait de film helemaal niet om. Bovendien is Juno geen lieverdje. Met haar onbezorgd sletterige vriendinnetje Leah (Olivia Thrilby) maakt ze zich vrolijk over volwassenen die aan jongeren vragen of ze al 'seksueel actief' zijn.

Feelgoodmovie

Ook over haar zwangerschap doet ze niet moeilijk: 'over 30 weken kunnen we gewoon doen alsof het niet is gebeurd' zegt ze tegen haar vader (J.K. Simmons) en haar stiefmoeder (Allison Janney). Beide ouders reageren opvallend begripvol en uitermate komisch, wat bijdraagt aan de vrolijke sfeer van deze onvervalste feelgoodmovie.

Yuppenstel

Ook het yuppenstel dat Juno als adoptieouders uitkiest is vermakelijk. Vanessa (Jennifer Garner) is een neurotische control-freak, Mark (Jason Bateman) een vlotte flierefluiter die niet volwassen wil worden. Hij wisselt muziek uit met Juno en kijkt met haar naar horrorfilms. Op het oog het ideale gezin voor het 'huilend, poepend leventje' dat Juno heeft weg te geven.

Goed humeur

Het knappe aan Juno is dat de zogenaamd zorgeloze hoofdpersoon achter haar sarcasme een groot verantwoordelijkheidsgevoel verbergt. Zoals ook in de film zelf achter vlotte, vlijmscherpe dialogen levensechte personages schuilgaan. Juno is een film met diepgang, maar vooral een komedie om een heel erg goed humeur van te krijgen.

In 46 zalen