Matt Damon en Casey Affleck verdwalen in de woestijn. En veel meer gebeurt er niet.

Afgezien van de aanwezigheid van Hollywood-hunk Matt Damon (en Casey Affleck, de broer van hunk Ben) is Gerry als een Amerikaanse film in alles het tegendeel van X-Men 2. Er zijn namelijk nauwelijks special effects (afgezien van voorbijsnellende wolkenluchten) en slechts één stunt (Casey die van een rots afspringt). @@@

Het 'ding'

Desondanks is Gerry een intrigerend (en existentialistisch, zou ik bijna willen zeggen, maar dan gaat er geen hond meer heen) experiment. Niet voor ieders smaak echter, want er gebeurt hoegenaamd niets in de film.

Aan het begin van de film gaan twee jongens -die allebei Gerry heten- monter de paden op en de lanen in. Ze zijn in een uitgestrekt landschap op weg naar 'het ding', maar wat dat 'ding' dan mag zijn komen we nooit te weten. Want omdat ze de uitgezette route te toeristisch vinden kiezen ze hun eigen weg, met fatale gevolgen. Al snel zijn ze verdwaald en weten ze ook de terugweg niet meer te vinden. En dus zit de kijker de rest van de film met twee dolende Gerrys' opgescheept.

Zandmatras

Gelukkig laten ze de moed niet zakken, want een kleine twee uur naar twee zeurpieten kijken wil natuurlijk niemand. Met droge humor houden ze zich staande op hun dwaaltocht die ettelijke dagen in beslag neemt. Dat levert absurde situaties op, zoals wanneer Casey Affleck op een rots staat, en niet meer weet hoe hij er vanaf moet komen. Springen dan maar, maar dan moet Matt Damon wel eerst een 'zandmatras' maken met een 'shirt-emmer'. Als u wil weten hoe dát in zijn werking gaat moet u Gerry toch echt zelf gaan zien.

Verkloten

De titel verwijst overigens niet alleen naar de namen van de beide anti-helden, maar ook naar hun termen voor 'verkloten': "to gerry the rendez-vous" wil zoveel zeggen dat je het afspreekpunt hebt misgelopen. En wie ooit in de bergen wandelde weet hoe fataal zo'n vergissing kan zijn. Hoe traag Gerry ook is, je blijft (ik althans wel) benieuwd naar de afloop. Gelukkig zit er geen laf open einde aan de film, dat was wat al te onbevredigend geweest.

Ik heb me wel vermaakt met de zoektocht van de beide Gerry's. Maar de één zal er een hallucinerende film in zien, met elementen van pakweg Waiting for Godot, terwijl de ander het gewoon een stomvervelende vorm van kijkertje pesten zal vinden.