Aardige komedie over een nietsnut die de marathon wil lopen om zijn vriendin terug te winnen. Ondanks de Londense locaties te Amerikaans.

Terwijl deze week de eerste animatiefilm van Jerry Seinfeld verschijnt, Bee Movie, komt ex-Friends-acteur David Schwimmer met zijn eerste bioscoopfilm. Hij maakte al een paar tv-films die hier op dvd werden uitgebracht, zoals Since You’ve Been Gone, maar de komedie Run, Fat Boy Run, is zijn vuurproef.

Lingeriewinkel

Schwimmer speelt zelf niet de titelrol –daar zou hij ook te mager voor zijn- maar liet die eer over aan Simon Pegg. De geestige Brit met het korte lontje was eerder al hilarisch als dienstklopper in Hot Fuzz, een van de leukste films van het jaar. In Run, Fat Boy, Run speelt Dennis een bewaker in een lingeriewinkel met een weinig overtuigend buikje.

Hoogzwanger

Dennis liet ooit de liefde van zijn leven, Libby (Thandie Newton), in de steek op hun huwelijksdag terwijl ze ook nog hoogzwanger was. Daar heeft hij al zes jaar spijt van maar het is nu te laat. Want Libby heeft een nieuwe vriend, Whit (Henk Azaria), een arrogante Amerikaan met een goede baan. Hij kan Libby en haar zoontje Jake een toekomst bieden, terwijl Jake’s echte vader Dennis in een rommelig souterrain woont.

Marathon

Elke keer als Dennis Jake komt ophalen wordt hij geconfronteerd met de arrogante perfectie van Whit. Wanneer deze op een dag tussen neus en lippen door meldt dat hij de marathon van Londen gaat lopen is voor Dennis de maat vol. Hij bluft dat hij dan ook meeloopt, in de hoop dat Libby dan meer respect voor hem zal gaan krijgen.

Mr Ghoshdashditar

Er zijn alleen een paar probleempjes: de rokende Dennis heeft een conditie waarmee hij de hoek van de straat nog niet eens haalt. Gelukkig wil zijn beste vriend Gordon (Dylan Moran) helpen, al zijn diens adviezen niet altijd even betrouwbaar. En zelfs Dennis’ dikke huisbaas Mr Ghoshdashditar (Harish Patel) helpt bij de training, zolang hij zelf maar niet hoeft te lopen.

Nep-buikje

Het script draaide oorspronkelijk om de marathon van New York, maar werd zonder veel problemen naar Londen verplaatst. Met zeer Britse acteurs (Pegg, Newton, Moran) in de hoofdrollen zit het met het gehalte Britse humor ook goed. En dat Pegg als zogenaamde fat boy nooit dat rare nep-buikje laat zien is dan ook geen bezwaar.

Suikerzoet sentiment

Bezwaarlijker is dat zelfs deze grotendeels Britse productie doordenkt is met de suikerzoete stroop van Amerikaans sentiment. De lach en de traan liggen er steeds te dik bovenop, net als de teleurstelling en de triomf. Pegg schreef weliswaar mee aan het script maar de hooguit aardige komedie kan niet tippen aan het briljante Hot Fuzz.

In 39 zalen