Haperende bandietenkomedie met Bruce Willis en Billy Bob Thornton

Bruce Willis (die zorgt voor lef en charme) en Billy Bob Thornton (die hersens en vooral veel neuroses bijdraagt) spelen in Bandits

De avond voor een geplande overval bellen ze aan bij het huis van een bankdirecteur en nodigen ze zichzelf uit als logées. De volgende ochtend stappen ze, met het gezin als gijzelaars, doodleuk de bank in.

Dat gaat goed tot het duo tegen Cate Blanchett aanloopt. Of aanloopt: deze gesjeesde huisvrouw heeft zojuist in een dusdanig overspannen toestand het huis verlaten dat ze Billy Bob prompt aanrijdt. En hij was toch al zo nerveus!

Ruzie

Maar, zoals dat gaat bij een hecht team: zodra een vrouw zich ermee bemoeit, krijgen Billy Bob en Bruce ruzie, om Cate uiteraard. En uit de openingsscène weten we al dat dat niet goed kan aflopen. Of misschien toch wel, want Bandits kijkt niet op een of meer onwaarschijnlijke wendingen.

Bandits is bedoeld als een criminele komedie in de sfeer van Out of Sight, maar de hoofdrolspelers missen de charme en de scherpte van de personages uit de boeken van Elmore Leonard. Zo staat tegenover de geslaagde bijdrage van Carte Blanchett een irritante bijrol van de beestuurder van de vluchtauto, een sufkop die graag een stuntman wil worden.

Door de overbodige terzijdes waarin clichés over de rol van de media te berde worden gebracht, is Bandits bovendien te traag om als vlotte komedie te werken. Er zitten zeker geestige scènes in, maar ook minstens evenveel die de plank misslaan. Op eigen risico dus.

Het ParoolDe Volkskrant

In 55 zalen