Johnny English - Peter Howitt

Veertig jaar James Bond leverde behalve 20 echte Bond-films ook een veelvoud aan parodieën op. Die trouwens min of meer overbodig zijn, want het genre is al een parodie op zich, wat het succes van de ironische Pierce Brosnan deels verklaart. @@

Mr. Bean goes Bond!

Maar na een reeks Pink Panthers, drie Naked Guns en even zoveel Austin Powers-films zagen de makers van Johnny English kennelijk nog een vacature voor een stuntelende (geheim) agent. Hun geheime wapen: Rowan Atkinson. Johnny English is dan ook afkomstig van de makers van de Bean-film. "Mr. Bean goes Bond!" luidde hun verkooppraatje. Ze combineerden de onhandigheid van Mr. Bean met de arrogante praatjes van Blackadder, Atkinsons andere populaire en meer welbespraakte tv-personage. En zo creëerden ze Johnny English, een geheim agent die zijn fouten voortdurend op anderen afschuift.

Afgetrokken broek

Een gouden formule, als ze tenminste de eersten waren geweest. Maar stuntelende (al dan niet geheime) agenten die hun idiote strapatsen voortdurend proberen te verdoezelen zijn al veel beter vertolkt door Leslie Nielsen (in de Naked Gun-trilogie) en Peter Sellers (in de Pink Panther-serie).

En alle grappen lijken ook al gemaakt. Zo doet de scène waarin English voor een publiek van hoogwaardigheidsbekleders de broek van één van hen naar beneden trekt -op zoek naar een tatoeage die moet bewijzen dat hij een bedrieger is- sterk denken aan een grap uit de tweede Naked Gun-film. En de openingsscène waarin Johnny English dagdroomt van een leven als geheim agent lijkt heel veel op de dagdroom van Mrs Moneypenny in de laatste James Bond-film, Die Another Day. Als de grappen al in de serieuze versie voorkomen, valt er weinig meer te parodiëren.

Geflipte Fransman

Maar goed, Johnny English krijgt de kans zich als geheim agent te bewijzen wanneer alle andere geheim agenten door een aanslag zijn uitgeschakeld. Een aanslag waar English overigens direct voor verantwoordelijk was. De echte kwade genius is een geflipte Fransman die aast op de Britse kroon. John Malkovich doet zijn best, maar weet bitter weinig grappen uit zijn -uiteraard nichterige- Fransoos te halen.

Atkinson is beter op dreef maar heeft de pech dat hij uitsluitend platgetreden paden betreedt en dat het tempo te laag ligt om van een spervuur aan grappen te kunnen spreken. Zijn rol doet terugverlangen naar Bean of Blackadder, al naar gelang de voorkeur van de kijker. En dus ook naar The Naked Gun of The Pink Panther- eveneens al naar gelang uw voorkeur.

Het Parool: "beetje flauwe parodie"
De Volkskrant: "film die drijft op Atkinsons superieure slapstick"
In 111 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie