Milla Jovovich gaat voor de derde keer de strijd aan met zombies. Redelijk geslaagd vervolg op het teleurstellende tweede deel.

Resident Evil is een van de weinige op computergames gebaseerde films die een succes genoemd mag worden. Oorspronkelijk was de filmversie van Resident Evil een soort poor men’s Tomb Raider, met Milla Jovovich in de Lara Croft-rol, maar terwijl Lara sinds deel 2 missing in action is, is Resident Evil alweer aan deel drie toe.

Frisse draai

Niet dat daar reikhalzend naar uit werd gekeken, na de luidruchtige en rommelige sequel Resident Evil: Apocalypse (2004). Maar het tweede vervolg weet zowaar een frisse draai te geven aan de eeuwige strijd tussen Alice (Jovovich) en het leger van zombies. Dat gebeurt vooral door nieuwe locaties aan te boren.

Woestijn

De Umbrella Company, bron van alle zombie-kwaad, speelt alleen een rol op de achtergrond, zodat de overbekende ondergrondse locaties van het bedrijf nog maar sporadisch aan bod komen. Alice begeeft zich dit keer vooral in woestijnlandschappen. Niet dat die nu zo origineel zijn, want de film doet denken aan The Hills Have Eyes en Mad Max.

Eiffeltoren

Maar zombies in de woestijn is toch weer anders dan in slechtverlichte onderaardse gangen. Wanneer ook nog een verwoest Las Vegas wordt aangedaan wordt de film bijna surrealistisch. Want tussen de puinhopen van hotels doemen de replica’s op van de Eiffeltoren en de Rialto-brug voormalige attracties. Het in zand verzonken Vrijheidsbeeld doet weer denken aan Planet of the Apes.

Logica

Alice sluit zich aan bij een gezelschap van overlevenden die stug doorvechten tegen de zombie-overmacht. Intussen zoekt gestoorde geleerde Dr Isaacs nog steeds naar een tegengif, en daar heeft hij het bloed van Alice voor nodig. Ook dit keer laat de logica wel eens te wensen over –de zombies zijn de ene keer snel, de andere keer sloom- maar op minder irritante wijze dan in het vorige deel.

Hitchcock

Mulcahy gooit er ook nog wat Hitchcock-verwijzingen tegenaan. De film opent met een close up van een oog van Alice in een douche, een duidelijke verwijzing naar Psycho. En het is onmogelijk om niet aan The Birds te denken wanneer een zwerm zombie-kraaien in de aanval gaat.

Al die verwijzingen maken de film weliswaar nog minder oorspronkelijk, maar het gaat bij een film als Resident Evil om de mix.

Lipgloss

En die mix is zeker in orde, waarbij het prettig is om te zien dat de actie in de montagekamer nu eens niet aan gort is gesneden. En Jovovich doet waar ze het beste in is: mooi en stoer zijn. Zelfs als ze uit de woestijn komt gelopen zit ze nog prima in de lipgloss.

En het eind laat ook nu weer ruimte over voor een sequel, ondanks de toevoeging ‘extinction’ (uitroeiïng) van dit deel.

in 30 zalen