Control - Anton Corbijn (video)

Sfeervolle maar daardoor ook deprimerende film over Joy Divison-zanger Ian Curtis. Sterk speelfilmdebuut van fotograaf Corbijn.

Anton Corbijn was nog een vers uit de klei getrokken polderjongen die gebrekkig Engels sprak toen hij eind jaren zeventig naar Groot-Brittannië afreisde om daar new wave bands te gaan fotograferen. Een van zijn eerste foto's was van de band Joy Division, op de roltrap in de Londense metro. Op die legendarisch geworden zwart/wit-foto draait alleen zanger Ian Curtis zich naar de camera.

Curtis, Corbijn, Cobain

Ian Curtis zou zich op 23-jarige leeftijd ophangen, aan de vooravond van de Amerikaanse tournee van Joy Division. Leeftijdsgenoot Anton Corbijn werd intussen een gevierd fotograaf, dankzij zijn foto's van U2 en alle (pop)grootheden der aarde, van Miles Davis tot Nelson Mandela. Hij maakte ook veel videoclips, onder meer voor Nirvana, waarvan de zanger Kurt Cobain ook al jong zelfmoord pleegde.

Zwart-wit

Met Control slaat Corbijn een nieuwe weg in -de speelfilm- maar keert hij tevens terug naar de bron: de zwart-witfoto waarmee zijn loopbaan begon. De film, gebaseerd op het boek van Ians weduwe Deborah Curtis, toont in zwart-wit en in een uitgebeende doch sfeervolle stijl het leven van Ian Curtis (sterke rol van Sam Riley) zonder dit mooier te maken dan het was.

Epilepsie

Curtis groeide op in een saai provincieplaatsje waar hij wegdroomde bij platen van Bowie. Hij trouwde al jong met zijn jeugdvriendin Deborah (Samantha Morton, ook nu weer overtuigend) en speelde in een bandje dat eerst Warsaw heette maar later Joy Division werd genoemd. Curtis had regelmatig last van epileptische aanvallen en had een hoekige dansstijl die deed vermoeden dat hij een aanval had.

Doem

Joy Division zou zich ontpoppen tot een van de smaakmakers van de doemmuziek uit die tijd en wanneer het succes zich aandient komen ook de verleidingen. Zoals drugs en vrouwen; in Curtis geval de aantrekkelijke journaliste Annik waarmee hij een affaire krijgt. Tegen Annik zegt hij dat zijn huwelijk een vergissing is. Hij schrijft daarop Love Will Tear Us Apart, het bekendste Joy Division-nummer.

Wanhoopsdaad

Die buitenechtelijke affaire heeft weinig dramatische diepgang maar vormt ook niet echt het hart van de film. Dat is eerder de muziek en de tobberige natuur van Curtis, die niet tevreden was met zijn bestaan als huisvader maar ook niet met dat als kunstenaar. Corbijn zoekt ook niet naar verklaringen voor Curtis' wanhoopsdaad.

Tijdperk

Het korte leven van Curtis kwam eerder al aan bod in Michael Winterbottoms 24 Hour Party People, maar die film ging vooral over platenbaas Tony Wilson -ook al dood- en koos een humoristische aanpak. Control is soberder, al valt er af en toe te lachen. Maar het is vooral een sterk en sfeervol beeld van een tijdperk en de muziek en levensinstelling die daar onlosmakelijk mee verbonden was.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie