Kevin Spacey laat de kijker graag gissen. Dat deed hij in The Usual Suspects al, dat deed hij in K-Pax wederom en dat doet hij in The Life of David Gale opnieuw. Gale (Spacey) is een ex-universitair docent en mensenrechtenactivist die van de strijd tegen de doodstraf zijn levensvervulling heeft gemaakt. Net als zijn collega-activiste (Laura Linney). Maar als die op brute wijze wordt vermoord en verkracht is Gale de voornaamste verdachte en dreigt hij zelf ter dood te worden gebracht. @@@

Videotape

Parkers film begint met een rennende Elizabeth 'Bitsey' Bloom (Kate Winslet), die een videotape in haar handen heeft. De film gaat dan een paar dagen terug, naar het moment waarop deze journaliste het verzoek krijgt Gale te interviewen, drie dagen voor zijn executie. Voor de arrogante en ambitieuze Bloom staat zijn schuld vast, maar de stagiair die ze meekrijgt houdt alle opties open. Uiteraard draait de journaliste bij in de drie dagen die ze met Gale spreekt, maar vertelt Gale haar wel de waarheid? En zo ja: de hele waarheid?

Draai

The Life of David Gale bestaat voor een groot gedeelte uit flashbacks: het verhaal dat Gale over zichzelf vertelt. Probleem daarbij is dat je het gelooft omdat je het ziet, terwijl Gale heel goed zou kunnen liegen. Spacey deed dat tenslotte eerder heel overtuigend in The Usual Suspects. Na twee dagen lijkt er sprake van een gerechtelijke dwaling, een onschuldige ter dood veroordeelde en een loslopende dader, maar dat zou te simpel zijn voor Parker, die nog een geforceerde draai aan het verhaal geeft. Daarmee steelt hij zijn nek uit: de film wordt hierdoor weliswaar meer dan de doorsnee Grisham-thriller, maar je moet er heel wat onwaarschijnlijkheden voor slikken.

Bitch

Spaceys spel maakt een hoop goed, al is de scène waarin hij dronken op een feestje een studente aanrandt niet het meest overtuigende hoogtepunt uit zijn carrière. En Winslet krijgt weinig meer te doen dan eerst de arrogante bitch uit te hangen, om vervolgens als een blad om een boom te draaien en haar benen uit het vuur te lopen voor Gale. Zo wordt uiteindelijk een drama over de doodstraf gereduceerd tot een journaliste die met een tape over een begraafplaats rent.

In 49 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm