Twee originele films, beide geschreven door Charlie Kaufman, strijden deze week om de aandacht: Adaptation en Confessions of a Dangerous Mind. Beide films draaien om schijn en werkelijkheid en bevatten personages die werkelijk (hebben) bestaan. @@@@

Bekijk hier de trailer

Het gevaarlijke brein uit Confessions of a Dangerous Mind behoort toe aan Chuck Barris (Sam Rockwell), een quizmaster die in de jaren zeventig beroemd werd als tv-persoonlijkheid. Hij was de bedenker van The Gong Show, een programma dat als de oerversie van Idols beschouwd moet worden. Voorts bedacht hij The Dating Game, wat we hier als Op Goed Geluk kennen.

Maar voordat Barris zijn ideeën voor een tv-show aan een omroep wist te slijten werd hij, midden in de Koude Oorlog, benaderd door de CIA in de gedaante van een besnorde Clooney. De CIA zag in de berooide en lichtgeraakte broodschrijver een geschikte huurmoordenaar.

Exotisch Oost-Berlijn

Toen Barris vervolgens wel poot aan de grond kreeg bij de omroep was er geen weg meer terug. Hij moest zijn geheime leven vol blijven houden, en dus gingen pas gekoppelde stelletjes in The Dating Game naar 'exotisch Oost-Berlijn'. De romantische weekendjes met quizmaster Barris fungeerden als dekmantel voor de operaties van spion Barris. En of zijn leven al niet gecompliceerd genoeg was kreeg Barris ook nog een geheime relatie met de spionne Patricia (Julia Roberts in een pervers rolletje). Terwijl hij in Penny (Drew Barrymore) allang zijn ideale levenspartner had gevonden.

Moordende quizmaster

Clooney overtuigt met zijn regiedebuut, maar daarvoor mag hij vooral Charlie Kaufman bedanken. Die wist wel raad met het bizarre gegeven van de moordende quizmaster, door Barris zelf onthuld in zijn gelijknamige memoires Confessions of a Dangerous Mind (1984). Of je Barris' geheime leven nu gelooft of niet doet er eigenlijk niet toe. Al is het wel een prikkelend idee dat Willem Ruis er wellicht ook zo'n geheim op na heeft gehouden.

Clooney brengt de wereld van tv-shows kleurrijk in beeld en laat schaduwen overheersen in de duistere spionage-kant. Uit zijn acteurs (waaronder Rutger Hauer!) weet hij ook het beste te halen, al deinst hij er evenmin voor terug om Matt Damon en Brad Pitt in een korte scène als edelfiguranten te gebruiken. Een vriendendienst, zoals aan alles in Confessions het plezier uitstraalt waarmee de film is gemaakt.

Het Parool: "amusant, maar tandeloos"
De Volkskrant: "visueel festijn"
In 12 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm