Vijfde Potter-film pakt nogal vlak uit, ondanks een sterke Daniel Radcliffe en een vermakelijke Imelda Staunton.

Het zevende en laatste Potter-boek is uit, maar in de bioscoop is Potter pas aan zijn vijfde avontuur toe. Hij mag wel opschieten, want Daniel Radcliffe begint aardig uit zijn schooluniform te groeien. Eind deze maand wordt de acteur 18 jaar, terwijl hij in The Order of the Phoenix nog voor 16-jarige moet doorgaan.

Dat lukt net, maar als de zevende Potter-film in 2010 uitkomt is Radcliffe 21 jaar. Haast is dus geboden. De jonge acteur straalt wel steeds meer zekerheid en autoriteit uit en dat heeft hij nodig in zijn vijfde avontuur.

Dreuzels en Dementors

Ook in de zomervakantie wordt Harry niet met rust gelaten. Niet door de dreuzels die hem pesten, maar ook niet door de Dementors die hem en de pestkop aanvallen. Harry weet de zaak met een toverspreuk te redden, maar dreigt vervolgens van school te worden gestuurd wegens het gebruiken van magie in het bijzijn van gewone stervelingen.

Rechtszaak

Hij moet zich verdedigen in een rechtszaak die gelukkig met een sisser afloopt. Maar daar maakt Harry meteen kennis met de vinnige professor Umbridge (Omber in de Nederlandse versie; gespeeld door Imelda Staunton). Zij steunt de Minister van Mystificaties die weigert Potter te geloven in zijn claim dat de Heer van het Duister, ook bekend als Je-weet-wel of Voldemort, terug is.

Harry wordt evenmin geloofd door veel van zijn medeleerlingen, zodat het leven op Zweinstein er niet leuker op wordt na de vakantie. Maar het wordt pas echt een nachtmerrie wanneer professor Umbridge/Omer aantreedt als lerares Verweer tegen zwarte kunsten. Haar methodes zijn schools en beperkt tot de lesboeken; praktijkles is er niet meer bij.

Thatcher op Zweinstein

Elke tegenstand wordt streng bestraft en naarmate ze aan autoriteit wint op school komt de gang voller te hangen met nieuwe regels. Harry mist zijn roeping niet en gaat het verzet leiden tegen de in roze gehulde Thatcher van Zweinstein. Hij geeft zijn medeleerlingen praktijkles in toverkunst, want als Voldemort terugkeert op Zweinstein moeten ze zich wel kunnen verweren.

Terugblik en opbouw

De vijfde Potterfilm heeft alles van een tussendoortje. Er wordt veel teruggeblikt door middel van flashbacks en er wordt opgebouwd naar de definitieve confrontatie tussen Potter en Voldemort, die voor een volgend deel staat gepland.

Nieuwe personages

Van de nieuwe personages weet alleen Imelda Stauntons professor Umbridge/Omer indruk te maken; de vreemde 'lijpe' Loene (Luna Lovegood) komt nauwelijks uit de verf en Bellatrix Lestrange (Helena Bonham-Carter) duikt alleen aan het eind op. Ook personages die in eerdere films wel opvielen blijven op de achtergrond hangen, afgezien van Gary Oldmans Sirius Black.

Vlakke Potterfilm

En hoewel het toe te juichen is dat deze Potterfilm 20 minuten korter is dan het overvolle vorige deel ligt het tempo ook nog een stapje lager, zodat er domweg te weinig gebeurt. Dat alles maakt deze Potter-film nogal vlak vergeleken met de vier eerdere delen. Dat is deels te wijten aan de regie van nieuwkomer David Yates, die tot nu toe vooral voor televisie werkte.

Hij mag ook het volgende Potter-avontuur gaan verfilmen en hopelijk stopt hij er dan meer vaart in. Aan de drie vaste jonge acteurs zal het niet liggen: die groeien steeds meer in hun rol, ook al groeien ze bijna uit hun schooluniform.

In 128 zalen (originele versie) + 64 zalen (Nederlandse versie)