Midden jaren tachtig waren de Transformers bijna net zo populair als Pokémon tien jaar later. Er was een Transformers-serie op tv, er was uiteraard het bijbehorende speelgoed -robots die in auto's konden veranderen- en er was zelfs een Japanse speelfilm, The Transformers: The Movie.

Regisseur Michael Bay , geboren in 1965, was toen 20 en officieel te oud voor speelgoed. Desondanks hoopt hij met zijn Transformers-film de rage weer helemaal terug te brengen.

Rubik's Cube

Bay, maker van luidruchtig spektakel als Armageddon en Pearl Harbor, mikt met zijn speelgoedfilm op een mannelijk publiek dat zich hooguit 13 jaar voelt. Dat moet hij ook wel, met een verhaal over twee soorten robots die elkaar op aarde bevechten om het bezit van een magische kubus.

Niet eens een Rubik's Cube -ook heel eighties- maar de Alspark, een soort accu met mega-krachten. De robots die het goed met de mensheid voor hebben heten Autobots en staan onder leiding van Optimus Prime; de kwaadaardige robots heten Decepticons en staan onder leiding van ene Megatron.

Helikopter

Omdat zelfs Bay begrijpt dat je een film niet met een abstracte strijd tussen robots kunt beginnen start Transformers in Qatar. Daar wordt het Amerikaanse leger belaagd door een helikopter die geen heli blijkt te zijn, maar een Transformer.

"Zoiets gebeurt alleen in stripboeken" zegt een soldaat met een bril, in een van de pogingen tot relativering die Bay in zijn absurde actiefilm heeft gestopt.

The Cars

Een bril is ook het begin van het verhaal rond Sam (Shia LaBeouf). Tijdens een spreekbeurt over zijn grootvader, een ontdekkingsreiziger, biedt hij diens oude bril te koop aan.

Sam heeft het geld nodig om een auto te kopen. De lefgozer krijgt vervolgens van zijn vader een tweedehands auto, een Chevy Camaro met onvermoede mogelijkheden.

Eigenaar

Sam is de nieuwe eigenaar van een Transformer geworden en vervult daarmee de rol die Michael J. Fox in Back to the Future vervulde. Het duurt wel even voor hij doorheeft dat de autoradio hem boodschappen doorgeeft.

Jammer, want de eerste keer dat Bay deze grap uitprobeert (met een nummer van The Cars) is het nog leuk, maar na zes keer gaat het vervelen. Sam weet met zijn gele brik wel de aandacht te trekken van zijn bloedmooie klasgenote Mikaela (Megan Fox).

Hacken

Ondertussen zijn er overal mini-transformers geland die het computernetwerk hacken en ontwrichten. Die kleine robots kunnen zich vermommen als cd-spelers en zijn behoorlijk opgefokt, wat best grappig is.

Jonge hackers worden door de minister van Defensie (Jon Voight) ingeschakeld om de regering bij te staan. Langzaam wordt duidelijk dat de gebeurtenissen in Qatar, de auto van Sam en de gehackte regeringscomputers met elkaar samen hangen.

Bay-bombast

Transformers is mede geproduceerd door Steven Spielberg, die twee jaar terug in War of the Worlds ook al buitenaardse robots liet landen op de aarde. Dat leverde een geslaagde popcornfilm op voor het gehele gezin. Transformers gaat echter gebukt onder de gebruikelijke Bay-bombast, vol pathos, wapenfetisjisme en andere overkill.

Hoewel zijn clichématige werkwijze al treffend werd gepersifleerd in de poppenfilm Team America komt Bay weer met dezelfde clichés op de proppen. En ook de puberale humor uit Bays Bad Boys 2 is weer volop aanwezig, in de vorm van dikke schreeuwende negers, honden die tegen robots pissen en moeders die grappen maken over masturbatie.

Droom

Het puberale universum van Transformers wordt gecompleteerd door de beide vrouwelijke hoofdrollen: beeldschone babes die ook nog eens alles afweten van auto's of computers. Het is de complete natte droom van een dertienjarige nerd.

Achtervolgingen, wapengekletter en ontploffingen ontbreken uiteraard niet, maar de uiteindelijke confrontatie in downtown Los Angeles duurt zo lang dat zelfs de dertienjarige in de zaal zullen verzuchten dat ze beter naar Die Hard 4.0 hadden kunnen gaan. Die actiefilm richt zich óók niet bepaald op een intellectueel publiek, maar weet wél op elk niveau te vermaken. Transformers is niets meer dan een peperdure speelgoedfilm van een overjarige puber met een boertig gevoel voor humor.

In 111 zalen