Geslaagde filmversie van Annie M.G. Schmidts klassieke kinderboek

Het familiefilm-aanbod is dit jaar van hoge kwaliteit. Dat mag ook wel, want samen met Harry Potter bezet Minoes

Bovendien heeft Minoes een oer-Nederlandse achtergrond. Dat heeft de Vlaamse regisseur Vincent Bal goed begrepen. Hij maakte van Killendoorn -het plaatsje waar alles zich afspeelt- een typisch kleinburgerlijk Nederlands stadje, met een haringkar op het stadsplein. Zo'n stadje waar iedereen elkaar kent en het plaatselijke sufferdje, De Killendoornsche Courant, de locale weldoener regelmatig op de voorpagina in het zonnetje zet.

Journalist Tibbe (Theo Maassen, in een rol die hem op het lijf geschreven is) is werkzaam bij dat plaatselijke sufferdje, maar met zijn carrière wil het door zijn verlegenheid maar niet vlotten. Tot hij op een dag een eigenaardige dame in zijn zolderkamer aantreft. Deze Minoes (Carice van Houten, ook al zo perfect gecast als wereldvreemde meid) beweert vroeger poes te zijn geweest. Ze heeft nog wel 'katse neigingen' en kan ook nog met de dorpskatten praten.

Schandpaal

Zo helpt ze Tibbe aan nieuwtjes, tegen betaling van vis en onderdak in een doos in de hoek. Tibbe's loopbaan gaat ineens als een speer, tot hij de zogenaamde weldoener van de stad aan de schandpaal nagelt.

Minoes weet de sfeer van Annie M.G. Schmidts boek goed te treffen. Hier en daar duikt er weliswaar een moderne uitdrukking ('shit!') in de dialogen op, maar dat draagt alleen maar bij aan de hedendaagse sfeertekening. De special effects, in de vorm van overtuigend babbelende katten, staan in dienst van het verhaal en worden niet onnodig uitgemolken. En waar Abeltje opzichtig op het jonge publiek was toegesneden met zijn MTV-montage, wordt Minoes op een kalme en traditionele wijze in beeld gebracht.

Tenslotte is ook het meisje Bibi (Sarah Bannier), het huisvriendinnetje van Tibbe goed gekozen: het is een verademing eens géén kinderen-voor-kinderen type met de onvermijdelijke harde 'r' in zo'n rol te zien.

Het ParoolDe Volkskrant

In 126 zalen