Vermakelijk oplichtersdrama waarin Richard Gere een biografie van Howard Hughes bij elkaar fantaseert.

De fascinatie van de VS voor de excentrieke miljonair Howard Hughes kwam drie jaar terug aan bod in The Aviator. Hierin speelde Leonardo DiCaprio de jonge miljonair, die in de jaren veertig ten prooi zou vallen aan zijn dwangneuroses. Uiteindelijk zou Hughes tot zijn dood in 1976 als een gefortuneerde kluizenaar in een hotel in Las Vegas wonen.

Hij had het Desert Inn hotel zelfs opgekocht, om te voorkomen dat hij eruit werd gezet. Over deze latere periode gaat The Hoax, waarin Hughes een centrale rol speelt zónder er in voor te komen. Goed, Richard Gere doet een prima Hughes-imitatie- maar daarover zometeen meer.

Bluffer

Gere speelt Clifford Irving, een ambitieuze schrijver, die een redelijk succes had met een boek over een kunstvervalser, maar echt hoopt door te breken met een fictiewerk. Wanneer dat door de uitgever wordt afgedaan als een derderangs Portnoy's Complaint bluft hij ten einde raad dat hij is benaderd door Howard Hughes om diens biografie te schrijven. Hoewel de uitgeverij argwanend tegenover deze scoop staat willen ze de deal van de eeuw niet mislopen.

Ze gaan met Irving in zee wanneer hij een vervalste brief van Hughes toont die door een grafoloog als authentiek wordt beoordeeld. Irving heeft het handschrift met succes nagemaakt, maar zit nu met een nieuw probleem: hoe komt hij aan materiaal voor het boek?

Samen met zijn minder gehaaide partner in crime Dick Susskind (Alfred Molina) steelt, liegt en verzint Irving een biografie bij elkaar. Irving doet het voor de roem, en zal uiteindelijk ook de eer in zijn eentje opstrijken; Susskind wil gewoon een hoop geld verdienen zonder gepakt te worden. Langzaamaan gaat Irving steeds verder op in zijn rol, totdat hij gekapt en gekleed als Hughes bandopnames in de rol van de miljonair gaat inspreken. De scheidslijn tussen echt en vervalst vervaagt steeds meer voor Irving.

Watergate

The Hoax is gebaseerd op een waar gebeurd schandaal dat de VS net voor het Watergate-schandaal in zijn greep had. Er wordt zelfs een verband gesuggereerd tussen de twee schandalen: Nixon zou volgens The Hoax in het Watergate-gebouw hebben laten inbreken omdat Hughes belastend materiaal over de president bezat. Zelfs als dat erbij verzonnen is blijft The Hoax een vermakelijke schelmenroman, met een venijnig scherp randje.

Want hoe succesvoller Irving is, hoe meer zelfingenomen hij wordt- ten koste van Susskind. En laat het maar aan Gere over om een charmante schurk neer te zetten. Overigens roept The Hoax ook nog een andere DiCaprio-film in herinnering: Catch Me If You Can, waarin DiCaprio ook al een oplichter uit de jaren zeventig (en zestig) speelde, gebaseerd op een bestaand personages.

Het Parool: "Geniale bluf met Europese ironie"

De Volkskrant: "de luchtige toon waarmee Hallströmover wonderlijke oplichterij in een schimmig tijdperk vertelt is aangenaam sarcastisch"

In 15 zalen