The Fountain - Darren Aronofsky

Trippy new age science fictionfilm over lotsverbondenheid door de eeuwen heen. Met Rachel Weisz en Hugh Jackman. Darren Aronofsky maakte zeven jaar geleden het compromisloze junkiedrama Requiem For A Dream, een film waarbij Trainspotting verbleekte tot een Hugh Grant-romkom. Zijn nieuwste film is ook geen lichtverteerbare kost: The Fountain is een liefdesverhaal dat eeuwen overstijgt.

Oorspronkelijk zouden Brad Pitt en Cate Blanchett vijf jaar geleden de hoofdrollen spelen- Pitt liet zelfs voor dat doel een baard staan die hem het aanzien van een zwerver gaf.

Maar Blanchette haakte af wegens zwangerschap en Pitt en Aronofsky werden het niet eens over de invulling van het verhaal, zodat het project werd uitgesteld.

Pitt en Blachett kwamen elkaar alsnog tegen in Babel en Aronofsky maakte zijn Fountain uiteindelijk met Hugh Jackman en Rachel Weisz. Met laatstgenoemde heeft Aronofsky inmiddels een zoon- weet u dat ook weer.

Zeepbel

Maar in The Fountain draait alles om het paar Jackman en Weisz, gekoppeld door de eeuwen heen.

Allereerst in de tijd van de ontdekkingsreizen, waarin Jackman een veroveraar speelt die voor de Spaanse koningin naar Zuid-Amerika afreist. Als hij terugkomt zal zij met hem trouwen, en ze geeft hem alvast een ring. Maar in Zuid-Amerika levert de conquistador hevige strijd met de plaatselijke bevolking en raakt hij zwaar gewond.

In het heden speelt Jackman een chirurg die experimenten uitvoert op de hersens van apen. Hij wil een medicijn tegen kanker vinden en heeft haast, want zijn geliefde (opnieuw Weisz) heeft een hersentumor.

Ze schrijft een boek, getiteld The Fountain, beginnend in de tijd van de ontdekkingsreizen- net als de film The Fountain dus.

Dan is er ook nog een toekomstig deel waarin een kale Jackman door de ruimte reist in een soort zeepbel waarin ook een boom groeit. Deze versie van Jackman krijgt visoenen van Weisz in de sneeuw.

De drie verhalen lopen langzaam in elkaar over doordat symbolen -ringen, jaarringen, sterren, goud, haar- steeds weer terugkeren.

Zwaar en zweverig

Tussen alle hapklare bioscoopkost neemt het lastig te doorgronden The Fountain een aparte rol in en daarvoor is Aronofsky zeker te prijzen. Maar zijn film staat zo bol van de symboliek en new age elementen dat het een erg zweverig geheel wordt.

Het verhaal over eeuwige liefde is nog het beste te verteren als een kosmisch new age rouwverwerkingdrama. Uiteindelijk is The Fountain zweverig en zware kost tegelijk, hoe paradoxaal dat ook mag klinken.

Aronofsky steekt zijn nek ver boven het maaiveld uit, en het is nooit leuk daar de botte zeis overheen te moeten halen. Maar The Fountain is helaas pretentieus en bombastisch en daarmee op zijn best een interessante mislukking te noemen.

Het Parool: - "personages zijn in dit universum volledig ondergeschikt aan vage filosofietjes en mooie plaatjes"

De Volkskrant: - "niet zomaar een mislukking (..) ondanks zijn gebreken is The Fountain een bijzonder fenomeen"

In 5 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie