Fraaie semi-autobiografisch film van Agresti over het montere brildragende jochie Valentin, dat de eenzaamheid verdrijft met grootse toekomstplannen. @@@@

Valentin droomt ervan om astronaut te worden, en zo grijpen de nieuwe films van deze week allemaal in elkaar. Want in Catch Me of You Can geeft DiCaprio zich voor piloot uit, terwijl de hoofdpersoon van Cidade de Deus weer Raket heet. Bovendien spelen ze allemaal in de jaren zestig, de periode waarin de hoofdpersonen opgroeiden.

Zware bril

Maar Valentin moet het stellen zonder de blufpoker van Leonardo of de wapens van de jochies uit Cidade de Deus. Hij heeft alleen zijn oma, een norse vader (gespeeld door Agresti zelf) en een aardige overbuurman. En dus die zware bril, die een carrière als astronaut in de weg zal liggen. Gelukkig is Valentin ook gezegend met een onstuitbaar enthousiasme, dat hem vrijwel elke tegenslag doet overwinnen.

Gouden kalf

Valentin is geen kinderfilm, al wordt de hoofdrol dan gespeeld door de negenjarige Rodrigo Noya, wat hij er trouwens uitstekend vanaf brengt. De volwassen voice-over maakt duidelijk dat de oudere Valentin met weemoed terugkijkt op zijn jeugd vol hindernissen. Het is daarmee een mooi nostalgisch sfeerbeeld van het Argentinië van de jaren zestig, ontdaan van overdreven sentiment, en toch ontroerend.

De Argentijns/Nederlandse regisseur Agresti ontving er zelfs het Gouden Kalf voor Beste Regie voor, al was dat wellicht teveel eer in een jaar met veel sterke films van eigen bodem. Niettemin: nog een aanrader dus, deze week.

Het Parool: "Weemoed en vertedering zijn goed met elkaar in evenwicht."
De Volkskrant: "een aanstekelijk pleidooi voor kinderlijke logica"
In 12 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm