De filmografie van de Australische regisseur Phillip Noyce kent een opmerkelijke breuk, die samenvalt met de laatste eeuwwisseling. Vóór 2000 maakte Noyce vooral actiefilms en thrillers, goede (Patriot Games, Clear and Present Danger) maar ook belabberde (The Saint, Sliver).

Na het matige The Bone Collector (1999) 'bekeerde' Noyce zich tot geëngageerde films, die meer waren dan een aaneenschakeling van actie en andere sensatiescènes. Rabbit Proof Fence, over de slechte behandeling van aboriginals in Noyce's vaderland, was daar in 2002 het eerste geslaagde resultaat van.

In hetzelfde jaar nog volgde The Quiet American, en Noyce' s meest recente film Catch a Fire past ook in dit geëngageerde genre.

Ongemakkelijk alibi

Catch a Fire spelt rond 1980 in Zuid-Afrika, toen het Apartheidsregime nog stevig in het zadel zat, het ANC een verboden communistische organisatie was en Nelson Mandela nog tien jaar vast zou zitten als terrorist. De zwarte arbeider Patrick Chamusso (Derek Luke) houdt zich niet met politiek bezig. Hij is blij dat hij een baantje heeft bij een olieraffinaderij en een gezin met twee dochters.

Patrick traint daarnaast buurtjongens op het voetbalveld. Aan dat relatief vredige leventje komt een einde wanneer er een aanslag wordt gepleegd op de olieraffinaderij. Patrick is onschuldig, maar heeft een ongemakkelijk alibi: hij was de nacht van de aanslag bij een andere vrouw.

Hij wil zijn eigen vrouw die wetenschap besparen en wordt gearresteerd door Nic Vos (Tim Robbins). Vos mag dan oprecht geloven in het Apartheidssysteem en niet terugdeinzen voor martelpraktijken, hij is niet geheel corrupt en laat Patrick weer vrij bij gebrek aan bewijs. Maar daarvóór nodigt Vos de zwarte gevangene nog even uit voor een zondagse lunch bij Vos thuis, wat een bizar tafereel oplevert.

Vos laat zich van een minder gastvrije kant zien wanneer hij vervolgens Patricks vrouw Precious (Bonnie Henna) arresteert en onder druk zet. Wanneer Patrick beseft dat zijn onschuldige vrouw is gemarteld voor een aanslag die hij niet heeft gepleegd knapt er iets in hem en sluit hij zich alsnog aan bij het ANC. Na een training pleegt hij uiteindelijk de aanslag waarvoor hij eerder al onschuldig had vastgezeten.

Flets

Catch a Fire brengt nog eens de recente geschiedenis in herinnering, want zolang is het niet geleden (1990) dat het Apartheidsregime ten einde kwam. Chamusso heeft echt bestaan en leeft nog steeds: hij werkt nu met weeskinderen in Zuid-Afrika, zoals de laatste scène van Catch a Fire toont.

De film werd geschreven door Shawn Slovo, dochter van ANC-strateeg Joe Slovo, tevens schrijfster van het persoonlijke relaas A World Apart (1988), over de dodelijke aanslag op haar moeder. Ondanks al deze betrokkenheid is Catch a Fire niet echt een meeslepende film geworden.

Derek Luke steekt als Chammusso wat flets af bij Tim Robbins, die als Nic Vos de meest interessante rol heeft. Desondanks is Catch a Fire boeiend en leerzaam genoeg, en een steekt hij zeker niet slecht af bij recente in Afrika gesitueerde films als Blood Diamonds en The Last King of Scotland.

Het Parool: - "een pakkende film met een prekerig einde"

De Volkskrant: - "een anti-apartheidspamflet zonder holle frasen"

In 2 zalen