Sunshine - Danny Boyle

Na een zomers aprilweekend met absurd hoge temperaturen lijkt de opwarming van de aarde meer dan eens een onontkoombaar gegeven, maar in Sunshine is -ondanks de suggestie uit de titel- het omgekeerde aan de hand. De zon is anno 2057 aan het uitdoven en de aarde aan het afkoelen.

Actie is geboden en dus reist een groepje wetenschappers af naar de zon om deze met een kernbom weer op gang te brengen. Want startkabels volstaan natuurlijk niet bij zo'n energiebron.

Het uitgangspunt doet enigszins denken aan The Core, waarin een team wetenschappers naar het middelpunt van de aarde afreisde toen deze stopte met draaien, maar Sunshine pakt de zaken serieuzer aan.

Icarus

De missie is Icarus 2 gedoopt en dus met enige galgenhumor vernoemd naar een tragische figuur uit de Griekse mythologie die te dicht bij de zon kwam. Dat is waarschijnlijk ook wat mis ging met de eerste Icarus: die verdween jaren eerder op dezelfde missie, zonder dat ooit duidelijk is geworden wat de bemanning precies overkwam.

Dit mogelijke noodlot hangt als en zware wolk boven de bemanning van Icarus 2. Hun ruimteschip is weliswaar fraai en futuristisch, en heeft zelfs een aarde-simulator-ruimte als middel tegen heimwee. Maar de vele maanden in hetzelfde ruimteschip eisen hun tol in de vorm van onderlinge irritaties tussen de acht bemanningsleden.

Die ergernissen leiden tot ruzie wanneer Icarus 1 ineens op de radar verschijnt. Moet Icarus 2 afwijken van de uitgezette koers, om er met een tussenstop op de Icarus 1 proberen achter te komen wat er mis is gegaan? Die informatie kan hun eigen missie ten goede komen, maar zorgt ook voor tijdverlies.

Het doorslaggevende argument komt van bemanningslid Cillian Murphy, die stelt dat ze met de kernbom van het andere schip erbij twee keer zoveel kansen hebben de zon op te starten. De afwijking van de uitgezette koers zet echter een fatale keten van kleine fouten met grote gevolgen in gang.

Konijn uit hoge hoed

Het script van Sunshine werd geschreven door Alex Garland, die eerder met regisseur Danny Boyle werkte voor The Beach en 28 Days Later. De traditioneel opgebouwde film wordt steeds meer hallucinerend naarmate het ruimteschip dichterbij de zon komt.

Wat dat betreft doet de film sterk denken aan 2001, A Space Odyssey; ook de sprekende eigenwijze computer lijkt een knipoog naar die sf-klassieker. Aanvankelijk oogt Sunshine alsof Boyle zich er niet om bekommerde dat er al honderden films zijn gemaakt rond bemanningen in ruimteschepen, en dat werkt verrassend verfrissend.

Tegen het einde nemen de hallucinerende trekjes echter de overhand en tovert Boyle een konijn uit een hoge hoed met een onwaarschijnlijke wending in het verhaal. Dat is jammer, want tot dan toe is Sunshine stijlvol en fascinerend.

Het Parool: - "Sunshine begint als een meditatief ruimtedrama om te eindigen met eindeloos geknok in de ruimte"

De Volkskrant: - "Hoewel Sunshine in het eerste uur de indruk wekt inhoudelijke pretenties te hebben, vervalt de film gaandeweg in horror"

In 48 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie