The Good German - Steven Soderbergh

Stijlvolle poging de sfeer van de film noir en de oorlogsfilm weer op te roepen. George Clooney zoekt Cate Blanchett in naoorlogs Berlijn.

Odes aan filmgenres zijn er in vele soorten. Hot Fuzz -zie elders op deze pagina- is een parodie op de politiefilm, en deze week gaat in de VS Grindhouse uit, de double bill van Robert Rodriguez en Quentin Tarantino die een ode brengt aan de exploitatiefilms van de jaren zeventig, hier komende zomer te zien.

Heel wat rustiger maar niet minder stijlvol is Steven Soderberghs ode aan de film noir en de oorlogsfilm, The Good German.

Klassiek gebeeldhouwde Hollywood-tronie

Dat begint al met de fraaie poster, die een vette knipoog is naar Casablanca, net als de vliegtuigscène aan het slot van The Good German. Uiteraard is de film in zwart/wit opgenomen, maar purist Soderbergh zorgde er ook voor dat het beeldformaat hetzelfde was als dat van de films uit de jaren veertig.

Ook de 'vegende' beeldovergangen herinneren aan die vervlogen tijd, net als de achtergrondprojecties. En George Clooney past met zijn klassiek gebeeldhouwde Hollywood-tronie perfect in deze omgeving: de acteur zag er eigenlijk altijd al uit als een moderne Cary Grant.

Casablanca

Clooney speelt een oorlogscorrespondent, Jake Geismer, die na WOII terugkeert naar Berlijn voor een verhaal. Hij wordt tussen de puinhopen rondgereden door de uiterst onbetrouwbare Patrick (Tobey Maguire in een onverwacht rauwe rol).

Jake was eerder in Berlijn en heeft aan die tijd nog een vriendin overgehouden, de Duitse Lena (Cate Blanchett, op de fiets). En ook de scène waarin Jake Lena tegen het lijf loopt had zo uit Casablanca kunnen komen.

Gründlich

The Good German bewijst dat het in het moderne digitale tijdperk nog steeds mogelijk is een ouderwetse film te maken. Tegelijkertijd mist de film de ziel die klassiekers als Casablanca zo meeslepend maakte. Het verhaal is intrigerend genoeg maar de personages zijn stuk voor stuk te cynisch om mee te kunnen leven. The Good German is knap gemaakt, maar koeltjes. Gründlich dus, deze Duitser, maar hij laat je eiskalt.

Het Parool: "Een knappe stijloefening, maar ook niet meer dan dat (..) Soderbergh heeft zich blindgestaard op de vorm" -
De Volkskrant: * * * * "Een curieuze mix tussen melodrama en politieke thriller, en oud en nieuw" -

In 6 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie