Aanstekelijke parodie op het buddy-cop genre door de makers van de Britse zombie-rom-kom Shaun of the Dead.

Weinig genres staan zo bol van de clichés als de Amerikaanse actiefilm, vooral wanneer deze over het recherchewerk gaat. Negen van de tien keer is het dan ook meteen een buddy movie waarin de twee rechercheurs die op de zaak worden gezet zo verschillend zijn dat ze elkaar aanvankelijk niet kunnen luchten of zien.

Fastfood

Totdat de een de ander redt bij een vuurgevecht en/of ze persoonlijke geheimen uitwisselen terwijl ze onder het genot van fastfood een avond op de uitkijk staan in hun auto. Voeg er wat oneliners ("this shit just got real!") en ontploffingen bij en je bent al snel klaar.

Dat dachten de makers van Shaun of the Dead (schrijvers Simon Pegg en Edgar Wright) ook en voor hun volgende parodie verplaatsten ze de clichés van de Amerikaanse copmovie naar het suffe Britse platteland.

Streber versus koddebeiers

Voor het zover is maken we kennis met sergeant Nicholas Angel (Simon Pegg), een overijverige agent die Londen eigenhandig schoonveegt. Tot ergernis van zijn minder ambitieuze collega's, die hem maar een streber vinden.

Omdat hun prestaties schraal afsteken bij die van Angel wordt de supercop overgeplaatst naar de provincie, en wel naar Sandford, het veiligste dorp van Engeland. Zijn directe collega is Danny Butterman (Nick Frost) een dikke agent die er geen kwaad in ziet om met een biertje teveel achter het stuur te kruipen.

De commissaris van Sandford knijpt toch wel een oogje dicht, want hij is ook de vader van Butterman. Angel heeft al meteen een hekel aan zijn partner, wiens kennis van het politiewerk vooral van actiefilms komt. Waarmee het eerste cliché van diezelfde buddy cop-movies meteen binnen is.

Kwinkslag

Maar Angel heeft vooral een bloedhekel aan de dorpsmentaliteit van Sandford, waar elke schuinsmarcheerder met een kwinkslag wordt terechtgewezen en zonder represailles weggestuurd. Arrestaties leiden maar tot onnodig papierwerk, is het motto van de lokale koddebeiers.

Maar wanneer er kort na elkaar een aantal dodelijke ongelukken gebeuren maakt Angels politie-instinct al snel overuren. Is hij een bizar complot op het spoor of ziet de overijverige agent spoken?

Geldig alibi

Hot Fuzz is een zeer geslaagde en slim opgebouwde parodie. In plaats van de kijkers meteen volop met clichés en verwijzingen om de oren te slaan bouwen Wright en Pegg hun verhaal eerst secuur op. Ze beperken zich eerst tot subtiele -ook muzikale- verwijzingen naar films uiteenlopend van The Shining via Trainspotting tot Chinatown voor ze met volle bepakking het brede parodiepad inslaan.

Daarom overheerst de Britse humor aanvankelijk het Amerikaanse actiewerk. Maar zodra het verhaal hen een geldig alibi verschaft om het volledige wapenarsenaal aan te spreken pakken ze flink uit, met hilarische gevolgen. Hot Fuzz maakt net zo makkelijk gehakt van, als gebruik van actiefilmclichés- en zo valt er zelfs voor oprechte fans van Bad Boys 2 te genieten.

Het Parool: "Voordat Hot Fuzz in het laatste half uur knallend uit de bocht vliegt valt er veel te lachen" -
De Volkskrant: "Grotesk geweld en gevatte oneliners (..) een vrolijk stemmende, overvolle komedie" -

In 49 zalen