Tienerkomedie die boven de middelmaat uitstijgt door een aardig script en rollen van Jack Black en Colin (zoon van Tom) Hanks. @@@

Laat ik maar meteen de voornaamste bezienswaardigheid van Orange County noemen: Colin Hanks, de zoon van Tom Hanks. Als redelijk vaardige comedy-acteur verloochent hij zijn afkomst niet, al zit je toch een beetje naar een soort Johnny Kraaykamp junior te kijken.

Colin Hanks is -net als pa in het begin van zijn carrière- de straight guy die buiten zijn schuld in de problemen komt. Hoewel het strebertje de beste cijfers van de klas heeft, wordt zijn aanvraag voor een universiteit afgewezen door een combinatie van pech, domheid en bureaucratie. Zijn broer (Jack Black) schiet hem te hulp, maar daardoor belandt Hanks junior helemaal van de regen in de drup.

Glaasje urine

Orange County verrast het ene moment, om dat het volgende weer teniet te doen. Een geestige dialoog kan zo worden gevolgd door een suikerzoete moraal, of het in tienerkomedies kennelijk onvermijdelijke abusievelijk opdrinken van een glas urine.

Hanks doet zijn best en komt beter uit zijn verf dan zijn vriendinnetje, gespeeld door Schuyler Fisk -die overigens weer de dochter van Sissy Spacek is. Jack Black is opnieuw geestig, maar weinig verrassend, want sinds zijn doorbraak met High Fidelity kan hij dit soort morsige rollen in zijn slaap spelen.

De aardigste bijrollen komen uiteindelijk van de oudere generatie. Zo is Catherine O' Hara geestig als de alcoholistische moeder, en Harold Ramis idem dito als een leraar die los gaat na het per ongeluk roken van een joint. Resumerend is het onevenwichtige Orange County, niet de volle prijs van een bioscoopkaartje waard, maar wel een leuke komedie om te huren wanneer hij op video/dvd uitkomt.

Het Parool: "kluchtige komedie (met) grappen van wisselend niveau"
De Volkskrant: "een op zijn best sympathieke komedie"
In 12 zalen