Paolo Nutini krijgt North Sea Jazz stil

Er staat wederom een keur aan internationale grootheden op deze veertigste editie van North Sea Jazz, maar het grote publiek lijkt vooral massaal te vallen voor Paolo Nutini.

De zanger maakte verleden jaar een opmerkelijke comeback. De brave popliedjes van Paolo Nutini zijn verruild voor een robuuster en diepgaander soulgeluid, dat beter past bij zijn rauwe stem. De liedjes van zijn album Caustic Love vormen de hoofdmoot van zijn overrompelende optreden.

"Zoals jullie gemerkt hebben, spelen we weinig jazz", grapt Nutini ergens halverwege zijn optreden. Nu is dat allang geen vereiste meer voor North Sea Jazz. Nutini’s groei als artiest is vooral evident wanneer hij zijn hits New Shoes en Jenny, Don’t Be Hasty door de funkblender gooit en er iets totaal anders van maakt.

Alles klopt aan dit optreden: de rasperige soulstem van Nutini worden vergezeld van zwart-witbeelden en visuals die tezamen voor een broeierig sfeertje zorgen. Vooral de bevlogen uitvoering de hit Iron Sky grijpt je naar de keel en tijdens het gesproken middenstuk, met beelden uit Chaplins The Great Dictator, krijgt hij de menigte stil.

Beth Hart

Ze is vooral in Nederland erg geliefd, wat betekent dat Beth Hart met grote regelmaat in ons land te vinden is. Vooral het repertoire van haar meest recente albums Better Than Home en Bang Bang Boom Boom en de twee platen die ze met bluesgitarist Joe Bonamassa maakte, staan centraal tijdens haar optreden op North Sea Jazz.

Gehuld in een knalroze jurkje laat haar Hart haar gruizige bluesstem door de zaal vibreren. Haar vocalen zijn als schuurpapier voor de ziel, maar je moet er echt van houden om het te kunnen waarderen. Harts zielenroerselen gaan gepaard met een zompige bluessound, al komen ze beter tot hun rechte in een meer intieme setting met alleen piano.

Michael Kiwanuka

Hij was misschien wel dé muzikale ontdekking van 2012 toen hij destijds zijn debuutalbum Home Again uitbracht. Aanvankelijk lijkt er veel belangstelling voor zijn optreden op North Sea Jazz in de Maas-zaal (de reguliere concertzaal van Ahoy), maar na niet al te lange tijd loopt de zaal grotendeels leeg.

Toch zet Kiwanuka een prima set neer, met zijn typerende smeulende soulvocalen en integere singer-songwriterliedjes. Ahoy is echter een maatje te groot om de intimiteit van zijn optreden te waarborgen en omdat zijn nieuwe album nog niet uit is, wordt het verse werk lauwtjes ontvangen. Hij had beter gepast in een kleinere zaal.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie