Muziekgenres als rock, folk, hiphop, jazz, metal, r&b en dance hebben allen hun eigen festivals. Maar een festival dat zich puur richt op populaire mainstreammuziek bestaat niet. Waarom is er geen festival dat helemaal in het teken staat van popmuziek? NU.nl vraagt het twee ervaren festivalprogrammeurs.

Wie in de Van Dale de term popmuziek opzoekt, vindt als omschrijving 'populaire (moderne) muziek'. Een containerbegrip dat eigenlijk alle genres en stijlen zou kunnen omvatten.

Daar ligt volgens MOJO-promotor Gideon Karting, die grote popacts als Bruno Mars, BTS en Justin Bieber naar Nederland haalde, de kern van de vraagstelling waarom er geen pure popfestivals zijn, terwijl namen als Pinkpop en Paaspop toch die suggestie wekken.

Muziekgenres veranderen en verbreden

"Wat is pop? The Beatles werden vroeger ook als een popband gezien", legt hij uit. "5 Seconds of Summer ontwikkelde zich van een pure popact bijvoorbeeld naar een gitaarband. Muziekgenres veranderen en verbreden en dat gebeurt in de popmuziek ook."

Bruno Mars was een van de sterren van Pinkpop 2018. (foto: BrunoPress)

Juist door diezelfde verbreding zou je denken dat een festival met alleen popacts een droom moet zijn voor ambitieuze organisatoren. Maar volgens Karting is het tot nog toe een onhaalbare kaart.

“De echt grote namen kunnen zelf een stadion uitverkopen, Daar kiezen ze dan liever voor”
Gideon Karting, promotor MOJO Concerts

"Er zijn een aantal problemen", zegt hij. "De echt grote namen kunnen zelf een stadion uitverkopen, waar ze een uitgebreide soundcheck kunnen doen, enorme producties mee kunnen nemen en alleen maar echte fans voor het podium hebben. Daar kiezen ze dan liever voor."

Daarnaast denkt de programmeur dat diezelfde fans niet per se op een festival met andere acts zitten te wachten.

Vooraan willen staan bij je favoriete band

"Natuurlijk vinden ze het leuk om ook andere artiesten te kunnen zien. Maar ze kiezen er liever voor om een aantal uur voor aanvang van de show al aanwezig te zijn om de beste plekken te kunnen bemachtigen, in plaats van wat rond hobbelen op een festivalterrein."

Robert Meijerink, onder meer verantwoordelijk voor het programma van Eurosonic/Noorderslag, is minder stellig dan zijn collega. Hij ziet wel degelijk kansen voor een 'echt' popfestival.

"Door de jaren zie je dat pop steeds meer geaccepteerd wordt op festivals", zegt hij. "Vroeger werd er echt in hokjes gedacht en dat is aan het veranderen. Het Spaanse Primavera had dit jaar meer popacts dan ooit. Ik ben heel benieuwd waar die trend in de toekomst naartoe gaat."

Hij denkt dat het probleem van een echt popfestival niet zozeer bij de programmering ligt, maar eerder op sociaal gebied.

Je eigen pad kunnen kiezen

"Festivals worden toch vaak door vriendengroepen bezocht. Daar lopen de smaken natuurlijk flink uiteen. Het mooie van een festival met meerdere genres is dat je dan gewoon ook je eigen pad kunt kiezen. Als de een bijvoorbeeld naar een rockconcert gaat, gaan de anderen naar een hiphop-optreden. Ik ben bang dat die bezoekersgroep dan gaat afhaken."

Karting denkt ook dat diversiteit altijd de kracht zal blijven van de grote festivals.

"Festivals als Pinkpop, Lowlands, Best Kept Secret en Down The Rabbit Hole zullen altijd een mix van muziekstijlen blijven programmeren. Ik denk dat een festival waar maar een genre wordt geprogrammeerd vooral in de nichehoek, zoals metal of hiphop, goed werkt. De grote festivals hebben een diverse line-up nodig om ook een groot publiek te trekken."