Hij voetbalde met Robbie Williams, vervoerde een leeuw en stond tweemaal oog in oog met Eddie Vedder op Pinkpop. Het beroep van beveiliger Jos Beeren is allesbehalve saai.

Beeren (61) werkt al drie decennia op vrijwel alle grote festivals. Zo deed hij 29 maal Pinkpop aan en was hij - als enige beveiliger - tijdens alle edities van Lowlands van de partij.

Wie denkt dat een beveiligingsteam alleen knokpartijen onderbreekt en lastpakken van het terrein af zet, heeft het mis. "Ik voel me meer gastheer dan beveiliger. Als bezoekers namelijk meteen weten waar de munten te koop zijn of bijvoorbeeld de EHBO-post is, geeft dat rust en beginnen ze relaxed aan de festivaldag."

Eddie Vedder stond tot twee keer toe plotseling voor Beeren tijdens Pinkpop. (Foto: privébezit)

Voetballen met Robbie Williams

In zijn dertigjarige carrière als beveiliger maakte Beeren het nodige mee. Zo voetbalde hij ooit voor een show met Robbie Williams en stond Eddie Vedder tot twee keer toe plotseling voor zijn neus tijdens Pinkpop. "Ik was er al bij toen hij in 1992 van die camerakraan af dook en afgelopen jaar belandde hij na zijn sprong van het podium wederom precies voor mij."

Onaangekondigde acties van artiesten zijn verrassend. De bizarste ervaring deed Beeren echter op in Frankrijk, tijdens een privéfestival dat door een steenrijke zakenman werd georganiseerd.

"Wereldsterren als Shirley Bassey werden voor een paar liedjes ingevlogen met een helikopter, die zonder enige vergunning landde op het afgezette dorpsplein. Ik moest die artiesten vervolgens een voor een naar het terrein begeleiden. Dat was best een bijzondere ervaring."

“Toen de verdoofde leeuw die we met zes man droegen ineens uithaalde, was dat schrikken.”

Een van de laatste 'gasten' op het feest zorgde echter voor de meeste commotie, weet hij nog goed. "We moesten een verdoofde leeuw in een kooi ophalen en die met zes man naar het festival dragen. Het beest bleek echter niet zo goed onder zeil als men dacht, want hij haalde plots uit. Gelukkig raakte er niemand gewond, maar dat was echt heel erg schrikken."

Hoewel Beeren vooral mooie herinneringen verzamelde, klopt soms ook het echte leven aan op de festivalweide.

Heftig familienieuws brengen

"We maken natuurlijk mee dat mensen iets breken of op een andere manier letsel oplopen. Verder moet je soms iemand opsporen wanneer er een sterfgeval in de familie is voorgevallen. Dat is natuurlijk niet makkelijk, maar het hoort ook bij ons vak."

Sommige vervelende momenten hebben volgens hem ook iets ironisch. Zo kan hij zich jaarlijks verwonderen over de echte diehardfans die speciaal voor een artiest komen, maar de show door gebrek aan ervaring niet halen.

Binnen een half uur bij de EHBO

"Ik zie ieder festival jongens en meiden bij de ingang die in weer en wind uren voordat het terrein opengaat al staan te wachten. Heel vaak zitten juist die binnen een half uur bij de EHBO met onderkoelings- of uitdrogingsverschijnselen en missen ze hun idool op het podium."

“Vroeger kon je op Lowlands via een grachtje naar de Alpha-tent zwemmen.”

Beeren zag in de loop der jaren festivals groeien en volwassen worden op verschillende levels. "Vroeger kon je op Lowlands zo via een grachtje naar de backstage van de Alpha-tent zwemmen. Dat kun je je nu niet meer voorstellen. Alles is veel professioneler geworden."

Een brandje proactief blussen

Tijdens een festival is de sfeer volgens Beeren nooit echt grimmig. "We kijken altijd goed rond of we ergens calamiteiten zien ontstaan. Daar heb je wel wat mensenkennis voor nodig. De kunst is namelijk om 'een brandje' proactief te blussen voor het escaleert."

Een van de manieren om een bezoeker met een flinke slok op of wat te veel drugs in het bloed tot bedaren te brengen, is volgens Beeren zijn of haar vrienden aanspreken. "Je focust je dan op degenen die nog goed aanspreekbaar zijn en vraagt dan letterlijk aan hen of 'ze een beetje op willen letten'. Dat werkt heel goed."

De beveiliger hoopt zijn werk nog jaren te doen. "Ik ben tevreden als de bezoekers een toffe dag hebben gehad, onafhankelijk van de prestaties van de artiesten op de podia. Dat maakt mijn werk dankbaar."