Op één punt zijn Helma Nepperus en ik het eens: gewelddadige activisten bederven de atmosfeer in Kopenhagen en ze verpesten het ook nog eens voor de honderden vreedzame demonstranten die ‘preventief’ worden opgepakt.

Terwijl de onderhandelingen achter gesloten deuren plaatsvinden, bericht Amnesty International dat er 968 mensen zijn opgepakt omdat er een flink aantal rondloopt met messen en gasmaskers.

Nu gaat het bij dit soort extreme activisten dikwijls om gesloten, sektarische groepen die nauwelijks open staan voor een redelijk argument maar laat ik er toch eens één proberen.

Geweld of de dreiging met geweld geeft voedsel aan diegenen die pleiten voor demonstratieverboden, straatverboden, harder politie-optreden, verdergaande privacy-inbreuken enz.

Ik weet niet wie daar wel bij gebaat is, demonstranten zijn dat in ieder geval niet. Geweld is vernietigend voor democratische en publieke controle, én voor burgerlijke medezeggenschap.

Medezeggenschap en democratische controle zijn hard nodig bij deze Top. Zoals mijn collega Kees Vendrik in zijn eerste weblog vanuit Kopenhagen bericht: tot nu toe lijken de politieke leiders zich vooral druk te maken om ‘management of expectations’.

Voor de buhne worden grote woorden gebruikt die achter de schermen snel worden teruggenomen.

Kopenhagen is te belangrijk om te laten verloederen tot een politieke ‘photo-opportunity’, afgewisseld met beelden van relschoppers. Of zoals één van de mooiste Kopenhagen-slogans van vreedzame demonstranten luidt: ‘There is no Planet B’.

Mijn vorige blog heeft nogal wat vuurspuwende sceptici/onnozelaars opgeleverd. Ook na dagen ‘reflectie’ valt het mij op dat niemand (ook Helma nepperus niet) antwoord geeft op mijn twee centrale vragen:

- Kan iemand eens aangeven welke economische, financiële of politieke belangen de klimaatwetenschappers eigenlijk dienen (aangezien hen steeds het verwijt ten deel valt dat er een ‘complot’ of een ‘hoax’ zou zijn)?

- Zou iemand eens 3 (of 2 of 1) wetenschappelijke artikelen kunnen noemen die in gerenommeerde tijdschriften (niet zijnde GeenStijl of de Telegraaf) zijn verschenen en die steunen op enige wetenschappelijke consensus: d.w.z. waarvan de gegevens zijn gecheckt door meerdere wetenschappers en als valide mogen worden beschouwd.