Huis en haard verlaten om te ontvluchten aan het geweld in het thuisland. Gezinnen uiteengeslagen, moeizame tochten naar de veiligheid van Europa. Etten-Leur biedt een aantal statushouders onderdak. Luchia uit Eritrea is een van hen. 

Sinds 2014 is Luchia gelukkig. Ze woont met haar man en twee jonge kinderen in Etten-Leur en wil heel graag hier haar toekomst opbouwen. In haar thuisland Eritrea ging dat niet. Om veiligheidsredenen is zij het land ontvlucht.

Luchia (26) heeft in Eritrea een driejarige technische opleiding genoten en haar diploma voor draai- en freesbanken gehaald. Toch moest ze daar het leger in en heeft bijna vijf jaar de functie van secretaris vervuld. "Gelukkig was er geen oorlog dus hoefde ik niet te vechten", vertelt ze, "maar de situatie dwong mij ertoe om te vertrekken.” In Nederland bevinden zich een aantal leden van het Eritrese regime en in verband met haar veiligheid kan Luchia daarover niet te veel in detail treden. Ook ziet ze haar achternaam liever niet vermeld.

Vertrek

In juni 2013 vertrok ze en werd per auto naar de hoofdstad Karthoem van Zuid Soedan gebracht. Daar trouwde ze met haar man Samsom en raakte zwanger van hun eerste kind. Samson bleef achter in Soedan. Haar reis, geregeld door mensensmokkelaars, werd vervolgens per vrachtwagens en pick ups voortgezet naar Libië, waar hen de boot wachtte. Het geld voor de reis werd opgehoest door familieleden.

"Het was een heel klein bootje met 327 mensen erin. We hadden geen eten en drinken en ik was erg ziek vanwege mijn zwangerschap. Ik weet niet wat dat boottochtje kostte want dat heeft mijn familie geregeld." Na een dag werden ze opgepikt door de Italiaanse marine en na een dag of drie op Sicilië aan land gebracht. "Ik werd daar opgevangen door iemand die contact opnam met familie in Israël. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik met de auto naar Nederland werd gebracht. Naar Amsterdam."

Blij

Op het station in Amsterdam werd ze in de steek gelaten door haar chauffeur. Ze vond de politie en die bracht haar in contact met lotgenoten. Ze kregen een treinkaartje naar het opvangcentrum in Ter Apel. Na drie dagen volgde het asielzoekerscentrum in Alkmaar, waar ze een aantal weken verbleef, om vervolgens weer terug te gaan naar Ter Apel voor haar volgende interview. Na twee maanden ging de reis verder naar Oisterwijk. Daar werd ook haar zoon geboren. "Toen kreeg ik de brief dat ik mocht blijven. Ik was zó blij."

Luchia kreeg haar verblijfsvergunning voor vijf jaar en woont sinds november 2014 in Etten-Leur. In april 2015 kwam haar man Samsom over en inmiddels heeft het stel er een dochtertje bij. "We zijn heel goed opgevangen, vooral door vrijwilligster Greet Dogterom. Zij heeft ons geweldig geholpen. Mensen hebben hier respect voor ons en we zijn veilig."

Staatsexamen

Luchia heeft voor een staatsexamen gekozen in plaats van een inburgeringscursus en hoopt dat binnenkort af te ronden. "Ik wil graag verder studeren, eerst mbo en dan hbo, om een goede baan te kunnen vinden en mijn kinderen goed groot te kunnen brengen. Ze zijn hier geboren en ik wil hier graag onze toekomst opbouwen."