Na zijn eerste rondreis door Nepal in 2001 was Piet van der Linden (74) uit Etten-Leur verkocht. Het Aziatische land sprak hem enorm aan. Hij keerde er meerdere malen terug als vrijwilliger in kindertehuizen en een dorpsschool.

Zijn ervaringen bundelde Piet in het boek ‘Nepal – bijzondere belevenissen van een vrijwilliger’, dat recent verscheen.

Piet van der Linden werkte jaren als leraar en als ambulant begeleider in het onderwijs voor slechthorenden. De wens om zijn beroep ook eens in een ontwikkelingsland uit te voeren, sluimerde al langer. In Nepal kwamen die sporen bij elkaar.

Eigen

Zo gaf Piet in 2007 voor drie maanden les aan kinderen in Kathmandu. Enkele jaren later ging hij voor vier maanden naar het dorp Jitpur. "Het dorp ligt in het gebied waar jarenlang een burgeroorlog woedde. Er zijn dan ook veel weeskinderen."

In het kindertehuis gaf Piet huiswerkbegeleiding en op de dorpsschool leerde hij de kinderen Engels. "Het Nepalees heb ik mezelf in die jaren eigen gemaakt met online cursussen en een woordenboek dat ik zelf aanlegde. Het contact met de bevolking is fantastisch mooi. Met verschillende kinderen –ze noemen me Uncle- die ik les gaf en die ondertussen volwassen zijn, heb ik via sociale media nog steeds contact."

Aantekeningen

Tijdens zijn reizen hield Piet dagboeken bij. Zijn familie en vrienden vertelde hij via e-mail over zijn belevenissen. Zij brachten hem op het idee zijn Nepalese ervaringen in boekvorm uit te brengen. "Een dagboek leest niemand. Maar die aantekeningen vormden wel de basis. Het zijn korte verhaaltjes geworden over de mooie bergen en rijstvelden, de boeddhistische cultuur, over levensgevaarlijke busritten en kinderen die mij leren hoe ik mijn kleding moet uitspoelen. Zo reis je als het ware een beetje mee naar Nepal."