Het bloemenveld van buurtschap De Berk aan de Breedschotsestraat in Rijsbergen ligt er netjes bij.

Hier en daar piept het eerste groen boven de zwarte aarde. In de keet vertellen Jaan Elst, Jelle Havermans en Nelly Donkers vol vuur over ‘hun’ bloemen.

“Het is helaas te fris om op ons nieuwe terras bij de vijver te zitten”, lacht Jaan. “In de zomer hoor je er de kikkers kwaken en er zit zelfs een schildpad in de vijver.” Het is duidelijk dat de veldploeg van buurtschap De Berk het graag gezellig maakt rondom het veld. Niet vreemd als je bedenkt dat zij het hele jaar bezig zijn met de dahlia’s.

Rust

Jaan is de man van het eerste uur. In 1979 startte hij de veldploeg van De Berk mee op. “We plantten toen 20.000 knollen. Met de hand”, voegt hij toe. “Nu hebben we een plantmachine.” Nelly kwam vanaf het tweede jaar erbij. “De rust en de weidsheid van buiten, dat vond –en vind ik nog steeds- geweldig”, vertelt ze.

“De eerste jaren plukten we alle dahlia’s met maar vier mensen. Dat was geen doen. De Berk was een nieuwe buurt, met veel jonge moeders die voornamelijk thuis waren. Bij iedereen belde ik aan om hulp te vragen bij het plukken. Zo kregen we een mooie ploeg bij elkaar.”

De laatste jaren zijn het meer de senioren, zowel mannen als vrouwen, die op het bloemenveld werken. “Niet alleen uit de buurt”, zegt Jaan. “We hebben zelfs mensen uit Sint Willebrord en Papendrecht die graag bij ons komen helpen en plukken. Dat is toch mooi.”

Duurzame teelt

“Mensen van buiten het corso hebben geen idee wat er moet gebeuren voordat je dahlia’s op een wagen kunt tikken”, meent Jelle. Hij is ‘de bloemenman’ en verantwoordelijk voor de teelt en de handel van De Berk. “Laat staan dat ze snappen dat er na het corso nog heel veel werk is.”

Zo begint Jelle in januari al met ruilen van dahliakleuren met andere buurten, plukt Nelly tot en met oktober door voor andere corso’s en is Jaan in november bezig met de controle en opslag van de knollen, terwijl het splitsen ervan in januari al weer op de agenda staat. Jelle maakt zich sterk voor een duurzame teelt.

“Gelukkig krijg ik als jonkie de veldploeg goed mee in de vernieuwingen. Zo werken we niet meer met goedkopere drijfmest, maar met compost. De mannen constateren dat ze er betere knollen mee over houden. Dan is zo’n vernieuwing dus van twee kanten goed.

Ook al is het allemaal vrijwilligerswerk, het Zunderts corso opereert op professioneel niveau als het over de dahliateelt en –handel gaat.” Uren kunnen ze vertellen over de gekleurde bloemen, de teelt en de anekdotes van hun veld- en plukkersploeg.

“Die spreuk hangt niet voor niets in onze schaftkeet”, wijst Nelly naar een poster waarop staat ‘Domweg gelukkig tussen de dahlia’s’. Daar valt niets meer aan toe te voegen.