Bram van der Vlugt was zestig jaar acteur, maar zijn grootste rol was toch wel de rol die hij dertig jaar vervulde als de zelfbenoemde 'adviseur van Sinterklaas'. In een eerder gesprek met NU.nl zei Van der Vlugt dat hij zou acteren "tot de dood erop volgt".

"Waarom zou ik eerder stoppen?", vroeg Van der Vlugt zich afgelopen oktober af in het interview. "Als ik niet meer kan lopen, doe ik het in een rolstoel. En als ik niks meer kan onthouden, ga ik radio doen. Ik heb niet het gevoel dat het uit het hoofd leren van een toneeltekst slechter gaat, misschien een beetje. Soms verdwijnt een tekst na tien minuten weer uit mijn hoofd, maar dat had ik vroeger geloof ik ook al. Toch zit daar nu de angst bij dat ik achteruitga."

Van der Vlugt werd op 28 mei 1934 geboren in Den Haag. Zijn joodse moeder werd tijdens de bezetting door de nazi's afgevoerd naar vernietigingskamp Auschwitz, waar ze overleed. Vader Van der Vlugt en zijn zoons Bram en Fred verloren hun huis tijdens het bombardement op de Haagse wijk Bezuidenhout.

Na de oorlog volgde Van der Vlugt een toneelopleiding op de Toneelschool Amsterdam, waar hij 1961 eindexamen deed. In 1963 verwierf hij bekendheid door de televisieserie Memorandum van een dokter, waarin hij de hoofdrol van dokter Finlay vertolkte.

In 1970 was Van der Vlugt een van de oprichters van toneelgroep Sater, waarmee hij tot 1974 toneelstukken speelde. Later speelde hij in meerdere gezelschappen en in de vrije sector, waar hij in talloze theaterproducties speelde. Ook was hij te zien op tv, in Medisch Centrum West, Unit 13, Keyzer en de Boer en recent nog in Dokter Deen.

Bram van der Vlugt: zestig jaar acteerervaring

  • 1961: Doet eindexamen op de Toneelschool Amsterdam
  • 1963: Krijgt landelijke bekendheid door de serie Memorandum van een dokter
  • 1970: Richt toneelgroep Sater op
  • 1986: Verschijnt bij de intocht van Sinterklaas
  • 2000: Ontvangt de hoogste theateronderscheiding voor zijn rol in Kopenhagen
  • 2011: Geeft de mijter door aan Stefan de Walle

'Op zijn best doe ik Sinterklaas na'

Zijn rol bij de sinterklaasintocht vertolkte hij voor het eerst in 1986. Als opvolger van Adrie van Oorschot bleef Van der Vlugt tot 2010 betrokken bij de feestelijkheden rondom de goedheiligman. Hij was niet alleen betrokken bij de optocht, maar ook vaste gast in programma's als het Sinterklaasjournaal, De Club van Sinterklaas en Het Feest van Sinterklaas.

In zijn laatste interview met NU.nl legde Van der Vlugt uit wat de spelregels waren als men hem naar Sinterklaas vroeg: "Het spel dat ik al meer dan dertig jaar speel, is dat Sinterklaas bestaat! Ik speel hem dus niet. Op zijn best doe ik hem na. En dat kan ik zo langzamerhand vrij goed. De sleutelzin die bij de spelregels past is: ik ben/was de raadgever van Sinterklaas in televisieaangelegenheden."

In 2011 maakte hij bekend te stoppen als 'adviseur van Sinterklaas' en werd zijn rol overgenomen door Stefan de Walle. Toch zette hij daarna nog enkele keren zijn mijter op, zoals in de films Bennie Stout (2011), Pak van mijn hart (2014) en deze winter nog in De Grote Sinterklaasfilm. Van der Vlugt had niet het idee dat hij zijn opvolger daarmee in de weg zat, vertelde hij in het interview.

"Ik ben ontzettend dankbaar dat ik 25 jaar lang een monopolie had op Sinterklaas op de Nederlandse televisie. Dat ging verder dan de publieke omroep. Daardoor word je bijna zelf Sinterklaas, 'want een andere kennen we niet'. Toen ik daarmee stopte, vrijwillig, zag ik dat ik een goede indruk had achtergelaten. En tien jaar later zijn er nog steeds mensen die denken: hé, als ik een succesvolle film wil maken, moet ik misschien wel die Sinterklaas strikken. Dan ben ik niet degene die zegt: 'Laten we dat maar niet doen, want het schept verwarring'."

Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw

In 2000 ontving Van der Vlugt de Louis d'Or, de hoogste Nederlandse theateronderscheiding, voor zijn rol in het toneelstuk Kopenhagen. Het stuk gaat over de strijd tussen een joodse man in Denemarken en een nazi in Duitsland, een leerling van hem.

Over Kopenhagen zei Van der Vlugt: "Een stuk dat over de Holocaust gaat - ook al is het zijdelings - ontroert mij per definitie ook meer. Dat ik joods ben, heeft invloed op de keuze van de dingen die ik belangrijk en mooi vind."

De acteur zette zich ook in voor het behoud van het Groene Hart, waar hij de stichting Gras & Wolken voor oprichtte. Vanwege zijn werk voor Gras & Wolken en werk als acteur werd hij in 2001 benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Van der Vlugt overleed volgens zijn familie in zijn slaap aan de gevolgen van het coronavirus. Hij zei in oktober tegen NU.nl dat hij ongelooflijk geraakt was door corona. "Ik wil niet te vroeg doodgaan daardoor. Maar ik weet dat als ik besmet raak, die kans groot is. Soms ben ik dus best gedeprimeerd."

Van der Vlugt laat zijn vrouw, vijf kinderen en drie kleinkinderen achter.