Marco Borsato heeft zijn kinderen altijd betrokken bij zijn werk voor War Child. "Bij ons zijn ze bovengemiddeld geïnteresseerd in wat er in de rest van de wereld gebeurt."

Marco Borsato is al twintig jaar verbonden aan de organisatie. Hij vertelt vanuit Oeganda gedreven over zijn ervaringen op reis en hoe hij die verwerkt in zijn dagelijks leven. 

"Bij mij thuis wordt er heel veel over gesproken. Mijn vrouw (Leontine, red.) doet veel voor Memisa, bij ons wordt dat onderwerp veel besproken'', zegt Borsato tegen NU.nl.

Hij heeft ook zijn dochter Jada weleens meegenomen op een van zijn reizen voor de organisatie die zich inzet voor oorlogskinderen. De reis die de zanger nu maakt naar Oeganda, is een soort jubileumreis. 

"Het is indrukwekkend. Het is natuurlijk ontroerend als je kinderen spreekt die je in 2006 hebt ontmoet toen ze bij ons in het programma zaten. Toen nog kinderen, nu jongvolwassen die hun leven op de rit hebben. Ik had niet verwacht dat ze me zouden herkennen, maar het was een heel warme begroeting. De een is bijna advocaat en de ander is huisvrouw met een stukje grond om eten te verbouwen."

De zanger ziet zijn jubileum bij War Child als een mijlpaal. "Het is voor mij mooi om eens wat kinderen te spreken die ik in de beginperiode gezien heb, maar het is voor mij zeker geen eindstadium. Ik kijk wel achteruit, maar vooral vooruit. En wat overheerst, is het gevoel van trots. Ook omdat we een relatief kleine organisatie zijn, maar wel met een heel grote specifieke expertise." 

Borsato benadrukt in het interview dat hij de reizen die hij voor War Child heeft gemaakt, altijd zelf heeft bekostigd. "Ik vind dat we daar heel transparant in moeten zijn. En ik heb altijd gezegd: ik vind dat War Child zich aan mij moet optrekken en niet andersom." Daarom geeft hij in december ook een concert in Carré waarbij de opbrengst volledig naar War Child gaat. "Ik wil niet alleen een naam zijn, maar echt toegevoegde waarde hebben. Ik wil snappen wat ze doen en ik praat ook altijd in de we-vorm, omdat het inmiddels iets is wat met me vergroeid geraakt is."

Veerkracht

Borsato was ontroerd door de jongen die advocaat is geworden. "Hij heeft het echt zwaar gehad. Hij werd in de omstandigheid gebracht dat hij zijn eigen familie iets moest aandoen waardoor hij echt geblokkeerd was geraakt. Later is hij hier ook nog eens door een oorlogssituatie een hand kwijtgeraakt. Een War Child-medewerker was geëmotioneerd door zijn verhaal en toen zei hij nota bene tegen haar: 'Je hoeft niet te huilen, want jullie hebben mij geleerd hoe ik hiermee om moest gaan.' En nu is hij bijna advocaat, omdat hij wat aan de rechten in het land wil doen. Het is zo bijzonder dat je mensen helpt die het land weer opnieuw gaan opbouwen."

Marco Borsato en bijna-advocaat Filip

Marco Borsato en bijna-advocaat Filip
Marco Borsato en bijna-advocaat Filip
Foto: War Child

Borsato wil met zijn reis War Child-getuigenissen opschrijven. Hij doet dat door kinderen te bezoeken die een oorlog hebben overleefd, maar ook in Oeganda langs te gaan bij vluchtelingenkampen. "Ze verwachten dit jaar nog 250.000 vluchtelingen. Dat zegt iets over de onrust in omringende landen, maar ook over de veerkracht van Oeganda." 

Samenwerken

Sinds hij dit werk doet, heeft Borsato verschillende stichtingen steeds  meer zien samenwerken. "Die verbeteringsslag is wel gaande. Samen maatwerk maken per regio, per conflictgebied, dat betekent dat je een kantoor kan delen en met infrastructuur dingen kunt delen, zodat je niet met zes auto's rondrijdt." 

Op de reizen die Borsato maakt voor War Child, kan hij zich tot op zekere hoogte voorbereiden. "Natuurlijk lees ik me altijd in, wat de situatie is en de problemen zijn. Elk land heeft zijn eigen do's en don'ts. Maar wat altijd het geval is, is dat kinderen altijd het eerste de dupe zijn, maar ze zijn ook het meest veerkrachtig. Dat is een heel dualistisch gevoel. Aan de ene kant heb je de verhalen die ik wil optekenen, omdat ik vind dat ze opgetekend móéten worden. Aan de andere kant heb je de hoop, die ik ook zo graag wil laten zien. Ik raak altijd tot aan mijn kruin toe geladen als ik de mensen hier zie, omdat ze zo graag willen. Wij moeten onze kinderen soms weleens naar school duwen, maar hier willen ze heel graag. Dat is heel mooi om te zien, heel inspirerend."

Borsato maakt lange dagen op zijn reis, waar hij donderdag van thuiskomt. Rust heeft hij niet daarna. "Nee, nee, want in Nederland heb ik meteen de finale van The Voice Senior die op me staat te wachten, dus dan moet ik weer meteen vlammen." Een emotionele omschakeling voor de zanger. "Dat is het zeker, maar dat ben ik inmiddels wel gewend. Maar ik gebruik de energie die ik hier opdoe. Dit gaat over het echte leven, een stip op de horizon. Dat is mijn leven en het is alles behalve saai."