LISSABON - De gedoodverfde favoriet van een prachtig en succesvol Europees kampioenschap huilde zondagavond in Lissabon tranen van verdriet. Niet de elf beste spelers van het voetbalgekke Portugal, maar een verzameling onbekende artiesten uit Griekenland greep dankzij de kleinst mogelijke zege (1-0) in de finale de titel.

Terwijl de verliezende spelers evenals de Portugese toeschouwers een verloren gevecht tegen hun tranen leverden, vormde Otto Rehhagel het stralende middelpunt van een groots Grieks feest. De -jarige bondscoach presteerde wat bookmakers niet voor mogelijk hielden. Griekenland werd aan de hand van de Duitser Europees kampioen.

Rehhagel

Otto Rehhagel kwam, zag en overwon. De Duitse bondscoach begon drie jaar geleden aan zijn baan in de wetenschap dat Griekenland nog nooit een duel op een WK of EK had gewonnen. Het debuut van de inmiddels 65-jarige oefenmeester beloofde ook niet veel goeds. Griekenland startte het kwalificatietoernooi van het EK met een forse nederlaag tegen Finland (5-1).

Rehhagel raakte echter niet in de war en bouwde rustig aan een ploeg die uiteindelijk Spanje in het kwalificatietoernooi achter zich liet. Op het EK volgde een reeks volgende surprises. Griekenland opende het toernooi met een overwinning op het gastland. "Hellas" bleef in de kwartfinale Frankrijk de baas en klopte in de halve eindstrijd Tsjechië.

Griekenland

Na de tweede zege binnen drie weken op Portugal is er maar een conclusie mogelijk. Griekenland is de verdiende Europees kampioen. Met een snelle blik op de spelersgroep valt de kracht van de kersverse titelhouder niet te verklaren. Rehhagel werkt voornamelijk met spelers die in de Griekse competitie hun brood verdienen. Uitblinkers als laatste man Dellas en doelpuntenmaker Charisteas krijgen bij AS Roma en Werder Bremen nauwelijks speeltijd.

Fitter

Opvallend was dat de Grieken ook in de finale veel fitter oogden dan Portugal. De fysieke kracht van de spelers van Rehhagel lijkt eenvoudig te verklaren. De voetballers van de nieuwe Europees kampioen werkten het afgelopen seizoen relatief weinig wedstrijden af. Portugal speelde met zes spelers van Porto. Deze club streed om de titel en nationale beker en won na een lange reeks wedstrijden ook nog eens de Champions League.

Niet alleen de voetballers van Portugal kampten met de naweeën van een lang en zwaar seizoen. Hoe kan het anders dat grote voetballanden als Italië, Spanje, Duitsland, Engeland en Frankrijk niet tot de halve eindstrijd reikten. Ook op het WK van 2002 lieten zogenaamde kleine voetbalnaties al van zich horen. Turkije en Zuid-Korea haalden daar de laatste vier.

Scolari

Aan de hand van Scolari veroverde Brazilië de wereldtitel in Azië. In de aanloop van de eindstrijd tegen de Grieken droomde "Big Phil" van een nieuw succes met Portugal. Het liep even anders. Een treffer van Charisteas in de 57e minuut voorkwam dat het gastland na twintig jaar weer eens Europees kampioen werd. Voor het eerst sinds 1992 (Denemarken) greep een absolute outsider de Europese titel.

Rehhagel kon zijn geluk na afloop niet op. De Grieken in het stadion en hoofdstad Athene ook niet. Het feest wat er in de aloude hoofdstad losbarstte, kan over anderhalve maand tijdens de Olympische Spelen niet meer worden overtroffen. De bakermat van de sport laat in 2004 eindelijk weer eens van zich horen. Niet allleen als organistor van het grootste sportevenement maar ook als Europees voetbalkampioen.