Ineens stond Diederik Gommers als voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care (NVIC) begin dit jaar volop in de schijnwerpers. Hij adviseerde het kabinet met het Outbreak Management Team (OMT) en werkte vanuit het Erasmus MC aan het dreigende tekort aan ic-bedden. Hoopvol kijkt hij uit naar 2021, hoewel afgelopen jaar af en toe ook een "snoepwinkel" was. "Als het weer kan, neem ik Mark Rutte mee naar een wedstrijd van Feyenoord."

Vindt u het lastig om u aan de coronamaatregelen te houden?

"Ja."

Op wat voor momenten?

"Af en toe. Pas vroeg ik aan mijn vrouw (kort na de invoering van de mondkapjesplicht, red.): 'Wanneer moet ik nou dat mondkapje op?' Ik vergeet het gewoon."

Dat weet u dan zelf niet, ondanks dat u in het heetst van de strijd zit?

"Nee. Mijn vrouw antwoordde: 'Vooral in openbare gebouwen.' Dan denk ik: oh ja, daar moet ik op letten."

"Pas kwam ik bij een D66-bijeenkomst aan om uitleg te geven over het coronavirus. Ik stapte uit de auto en dacht: shit, mondkapje! Ik zoeken in die auto, maar nergens een mondkapje te vinden."

Dus toen kwam Diederik Gommers…

"Zonder mondkapje aan. Stond er gelukkig nog een andere spreker en die had er twee bij zich. Was ik weer blij, haha."

“Nu ik een stukje afsta van het kabinet, voel ik me vrijer om dingen te zeggen.”

Heeft u achteraf geen spijt dat u in 2016 voorzitter van de NVIC werd?

"Nee, nee. Ik heb het moeilijkste, maar ook het mooiste jaar achter me. Als intensivist houd je wel een beetje van hollen en stilstaan en acute besluiten nemen. Dat zit een beetje in je, anders ga je dat niet doen. Toen het zo losging in maart mocht ik over mijn vakgebied vertellen en het uitleggen aan het kabinet. Ik heb daardoor zoveel mooie dingen gedaan die ik nog nooit had gedaan. Dat is voor mij wel snoepen in een snoepwinkel."

Wat is de meest bijzondere ervaring die u heeft opgedaan?

"Dat ik in het Catshuis zat en zag hoe zoiets gaat. Ik was aangenaam verrast hoe je daar echt met elkaar in een open discussie zit, zonder dat je besluiten neemt. Je praat elkaar bij op een hele prettige manier."

Diederik Gommers in zijn werkkamer in het Rotterdamse Erasmus MC.

Diederik Gommers in zijn werkkamer in het Rotterdamse Erasmus MC.
Diederik Gommers in zijn werkkamer in het Rotterdamse Erasmus MC.
Foto: ANP

In de tweede golf zit u niet meer bij die Catshuisoverleggen. Vindt u dat jammer?

"Nee, als je zo dicht bij het kabinet zit, heb je het gevoel dat je medeverantwoordelijk wordt. Dat is helemaal niet zo, want zij zijn eindverantwoordelijk. Maar nu ik er een stukje van afsta, kan ik - ik wil bijna zeggen - wat helderder nadenken. Ik voel me nu vrijer om dingen te zeggen."

"Niemand legt iets in je mond en niemand heeft tegen me gezegd: Diederik, dat mag je niet zeggen. Alleen je voelt die spanning en verantwoordelijkheid."

“Dan zegt mijn vrouw: 'Zie je wel, je moet ook je mond houden.'”

Als een van de adviseurs van het kabinet werd ook in de media veel om uw mening gevraagd.

"In de eerste golf hing iedereen aan je lippen en toen werd het leven van Diederik Gommers niet moeilijk gemaakt. Er was weinig kritiek, wat achteraf gezien ook wel weer gevaarlijk was. Nu weten we meer van het virus en krijg ik meer tegenspraak."

Wat vindt u daarvan?

"Tegenspraak vind ik hartstikke goed, alleen als je de kritiek soms leest mag Diederik Gommers helemaal niks meer zeggen. Dan denk ik: ja, ho even jongens, ik heb gewoon een mening. Als mijn mening gevraagd wordt, wil ik die hetzelfde geven als in de eerste golf. Als mensen daar kritiek op hebben, dan vind ik dat prachtig en laten we vooral het gesprek met elkaar aangaan. Maar ga niet zeggen: Diederik Gommers moet zijn mond houden, want daar gaat hij niet over."

"Ik probeer heel zorgvuldig uit te leggen wat ik te zeggen heb, maar dan wordt één zin eruit gehaald en dat wordt dan de kop. Dat mag, maar uiteindelijk gaat die kop een eigen leven leiden. Dan moet ik het op Instagram weer uitleggen en een Feyenoord-kersttrui aantrekken om de druk er wat af te halen. Jongens, af en toe wat minder mag ook."

Heeft u van dat soort ophef last in uw persoonlijke leven?

Na een korte stilte: "Nee."

U denkt toch even na.

"Ja, ik zit even te denken. Ik krijg thuis commentaar als er wat meer aandacht is. Dan wordt mijn vrouw boos op me en zegt ze: 'Zie je wel, je moet ook je mond houden.' Ik vraag dan aan haar of ze het interview heeft gelezen. 'Nee', zegt ze dan. Dan zeg ik: 'Ja, maar dat is niet eerlijk! Ik heb een heel netjes interview gegeven.'"

"Ik kan er niet zoveel aan doen dat mensen zoveel aan me toebedelen en ik doe niks anders dan in het begin. Kijk, ik heb een doel en dat is met elkaar dat virus eronder krijgen. En als ik het gevoel heb dat iets niet goed gaat, geef ik mijn mening."

In de tweede golf voelde Diederik Gommers zich vrijer om wat te zeggen omdat hij wat verder van het kabinet afstond.

In de tweede golf voelde Diederik Gommers zich vrijer om wat te zeggen omdat hij wat verder van het kabinet afstond.
In de tweede golf voelde Diederik Gommers zich vrijer om wat te zeggen omdat hij wat verder van het kabinet afstond.
Foto: ANP

Intussen zwaait de deur van de werkkamer van Gommers open. Een intensivist met mondkapje op staat in de deuropening en zegt dat het niet goed gaat met een coronapatiënt en dat de hele familie op bezoek wil komen. Dat kan niet, maar dat accepteert de familie niet. "Ze zijn heel bedreigend en zeggen dat het gaat escaleren als we de behandeling stoppen. Dat soort gedrag, daar hou ik niet van."

De intensivist legt een briefje op Gommers' bureau zodat hij van de situatie weet. Mogelijk moet hij op een later moment de familie bellen om de situatie uit te leggen.

Bent u daarvan ontdaan?

"Nee, dat gebeurt nu regelmatig."

Maar dat is toch niet normaal?

"Nee, maar je moet altijd kijken: waar komt die emotie vandaan? De lontjes worden korter. Het valt voor sommige mensen niet mee en er gaan echt mensen dood. Blijkbaar valt dat kwartje pas als je hier ligt. Voor families is dat soms heel erg lastig. We merken dat mensen met een niet-westerse achtergrond soms ook het idee hebben dat ze er alles aan gedaan moeten hebben en dat ze de druk moeten opvoeren. Snap je?"

Dat heeft kennelijk met cultuur te maken.

"We merken het wel vaker. Vóór corona heb ik al eens een kort geding gehad omdat we de behandeling wilden stoppen omdat verder behandelen zinloos was. Bij de meeste mensen werkt het geven van uitleg dan, maar het kan escaleren. Meestal keert de rust weer terug en kunnen mensen goed afscheid nemen."

“Als het weer kan, neem ik Mark Rutte mee naar een wedstrijd van Feyenoord.”

Heeft u zelf last van een korter lontje?

"Daar moet ik wel op letten, ja. Ik ontspan minder en dus neemt mijn vrouw me nu mee om een stuk te gaan wandelen. Maar ik merk wel: ik loop niet helemaal leeg. Maandag ben ik niet zo uitgerust als normaal. Ik kon ook best weleens chagrijnig of kortaf zijn, maar door Mark Rutte doe ik meer vanuit positiviteit."

Door Mark Rutte? Dat moet u uitleggen.

"Mark Rutte is voor mij een groot voorbeeld in positiviteit. Ik heb hem nu van dichterbij gezien en ik vind het ongelooflijk knap hoe hij het zich eigen heeft gemaakt om positief te zijn. Die man heeft het echt druk, maar als je dan het enthousiasme ziet en hoe die je benadert, daar krijg je energie van als je weggaat. Ik dacht: wat hij kan, kan ik ook."

Rutte was ook degene die zei dat Feyenoord-supporters - dat bent u ook - 'hun bek' moesten houden in De Kuip.

"Zó'n verkeerde opmerking! Dan ga je in een stadion zitten zonder emotie. Ik zit in een stadion om mijn emoties te laten zien. Ik ben wel een emotioneel figuur. Ik vind het ontzettend leuk om met mijn twee zonen naar De Kuip te gaan. Dat geeft een soort wij-gevoel."

"Ik kan ook de scheidsrechter helemaal verrot schelden. Ik dacht na die opmerking van Rutte: als het weer kan, neem ik hem eens mee naar een wedstrijd van Feyenoord."

Hoe gaat u Kerst vieren?

"Eigenlijk zouden we met het hele gezin op wintersport gaan, dat doen we altijd met Kerst. Nu hebben we dat afgezegd. We hebben afgesproken dat we mijn ouders willen laten komen, maar dat kan dan weer niet als al mijn kinderen er zijn, want die wonen niet allemaal thuis."

En de jaarwisseling?

"Ik ben niet zo'n Oud en Nieuw-vierder. We gingen altijd naar een feest of iets dergelijks. Dat vind ik nog wel leuk. Ik nodig met de feestdagen ook altijd mijn vier broers, aanhang en kinderen uit. Dan zitten we met dertig man te eten, maar die gezelligheid gaat nu niet door."

In 2021 dan maar weer.

"Ja, volgend jaar weer."

Zeker dat het dan gaat lukken?

"Ja, ja. Ik zie heel duidelijk dat het vaccin ons gaat helpen. Waar het om gaat is dat de zorg niet overloopt en die loopt nu over met vooral de zestigplusser die ziek wordt en opgenomen moet worden. Als we de hoogrisicogroep kunnen vaccineren gaat de druk van de ziekenhuizen af. Daarna moeten de anderen nog gevaccineerd worden om de verspreiding van het virus te stoppen. Voor de zomervakantie moet het hopelijk klaar zijn."