Gemeenten moeten nog lang wachten op geld van Chemours-fabriek
"Een belangrijke hobbel is genomen", zegt Elbert de Jong, hoogleraar privaatrecht aan de Universiteit Utrecht. "De verplichting tot het betalen van schade is vastgesteld. Nu moet worden vastgesteld hoe hoog die schade is."
Dat is nog niet zo makkelijk. De rechter oordeelde dat Chemours - of eigenlijk voorganger DuPont - aansprakelijk is voor de vervuiling die de uitstoot van pfoa veroorzaakte in de periode 1984 tot 1998. De zaak was aangespannen door de gemeenten Sliedrecht, Papendrecht, Dordrecht en Molenlanden.
Maar ook voor 1984 en na 1998 stootte Chemours het giftige pfoa al uit. De vervuiling voor 1984 is Chemours niet aan te rekenen en de rechter buigt zich nog over de periode 1998 tot 2012. Na 2012 gebruikte Chemours geen pfoa meer, maar GenX.
Pfas in het kort
'Nog even geduld opbrengen'
"Stel je voor: je hebt een perceel en er zit een hoeveelheid pfas in de grond. Hoeveel is dan precies neergedaald in welke periode? Dat kan heel ingewikkeld worden", legt Arno Akkermans uit.
Volgens de hoogleraar privaatrecht aan de Vrije Universiteit Amsterdam kan het verstandig zijn om af te wachten wat de rechter oordeelt over de periode 1998-2012. Al komt die uitspraak niet meer dit jaar. "Als ik de gemeenten was, zou ik nog even geduld opbrengen."
Schadevergoeding van 'bedrag met veel nullen'
Het maakt het ook lastig om nu al te bepalen hoeveel schadevergoeding Chemours aan de vier gemeenten moet betalen. "Maar ik kan me voorstellen dat dat in de miljoenen loopt", zegt Akkermans.
Ook Tim Bleeker, universitair docent milieuaansprakelijkheidsrecht aan de Vrije Universiteit Amsterdam, denkt dat het "een bedrag met veel nullen" wordt.
Het zou kunnen dat Chemours met de gemeenten om de tafel gaat om er zonder tussenkomst van de rechter uit te komen. Want een juridische procedure zou zomaar weer jaren kunnen duren.
Uitspraak ook interessant voor soortgelijke zaken
Deze uitspraak kan ook interessant zijn voor andere gemeenten of provincies die worstelen met een vervuilend bedrijf in de buurt. Denk bijvoorbeeld aan Tata Steel. "Provincies en handhavingsorganisaties zoeken naar nieuwe manieren om de milieuschade te verhalen. Dit is een voorbeeld dat dat ook via de civiele rechter mogelijk is", vertelt Bleeker.
"Reken maar dat de juristen van Tata Steel zitten te bladeren in de dossiers van hun vergunningen uit het verleden. En ook aan de kant van gemeenten zullen ze gaan bladeren in oude vergunningen", zegt Akkermans.
Dan moet er in die gevallen wel sprake zijn van informatie die een bedrijf heeft achtergehouden met het aanvragen van een vergunning. DuPont had een vergunning om pfoa uit te stoten, maar had de mogelijke gevaren daarvan verzwegen.
Overigens kan Chemours ook nog in beroep gaan tegen de uitspraak van de rechter. Dan zou een schadevergoeding nog langer op zich laten wachten. Het bedrijf is er nog niet over uit of het dat doet. Het zegt de uitspraak "verder te bestuderen".


