De Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble is sceptisch over de kansen op een tijdig akkoord over de bankenunie met het Europees Parlement.

Schäuble is met zijn collega's van de andere lidstaten van de Europese Unie dinsdag in Brussel bijeen om de afspraken hierover rond te krijgen.

"Met het parlement komen we er wel uit, maar het is de vraag of dat lukt met een parlementsvoorzitter die op verkiezingscampagne is", zei Schäuble voor het begin van de vergadering.

Dat was een sneer naar de Duitse voorzitter van het Europees Parlement Martin Schulz, die kandidaat voor de sociaal-democraten is om de Europese Commissie te leiden.

Falende banken 

De ministers staan onder grote druk om een akkoord te bereiken over de manier om falende banken af te wikkelen, het zogeheten Single Resolution Mechanism.

Woensdag onderhandelen ze hierover met het parlement, dat het medio april in stemming moet brengen voordat de parlementariërs voor de Europese verkiezingen met reces gaan. Als dat niet lukt wordt de hele regeling zeker zeven maanden uitgesteld.

Na het overleg van de Eurogroep-ministers maandagavond zei voorzitter Jeroen Dijsselbloem te verwachten dat er eind maart 'zeker' overeenstemming zal zijn. "We moeten een akkoord bereiken, dat is onze taak", zei de Franse minister van Economische Zaken Pierre Moscovici dinsdagochtend.

Heikel punt

Een heikel punt in de onderhandelingen is het bestuur over het SRM, dat nu onder een intergouvernementeel akkoord tussen de lidstaten valt waardoor het parlement er niets over te zeggen heeft. Het parlement wil dat het SRM-bestuur snel kan beslissen om een bank te liquideren, maar de lidstaten willen hierover meebeslissen.

"Het kan toch niet zo zijn dat een drietal mensen zonder enige legitimiteit daarover beslissen, daar is een plenaire sessie voor nodig", aldus Schäuble.

De Eurogroep boekte maandag al enige vooruitgang, onder meer met het besluit dat deelnemende landen uit 'hun' aandeel in de stroppenpot voor falende banken aan elkaar kunnen lenen.

Schäuble wil echter niets weten van kredietgaranties om de pot te vullen. "Dan komt het uiteindelijk neer op de belastingbetaler, terwijl het de banken zijn die moeten betalen. Ik wil geen regeling waarbij iedereen grote sommen geld noemt maar niemand betaalt."