De Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble is het niet eens met de manier waarop de Europese Commissie momenteel haar oordeel velt over de begrotingsdiscipline van de andere eurolanden. 

Dat schrijft hij samen met zijn Finse ambtgenoot in een memo aan de commissie, die in handen is van de Financial Times.

In het acht pagina's tellende document schrijft Schäuble volgens de zakenkrant dat de commissie "een wat arbitraire methode" heeft gehanteerd bij het oordeel over de begrotingen van Frankrijk en Spanje.

Die kregen afgelopen najaar, net als Nederland overigens, van eurocommissaris Olli Rehn langer de tijd om hun begrotingstekort terug te dringen.

"Sinds 2012 heeft de commissie de manier waarop ze beoordelen of een lidstaat 'voldoende actie' heeft ondernomen om te voldoen [aan het begrotingspact] substantieel veranderd", citeert de Britse krant uit het memo.

"De recente methodologische veranderingen zorgen voor een risico van verwatering van de onlangs versterkte regels, nog tijdens de invoering."

Extra ogen

Volgens de twee ministers van Financiën zou een "extra paar ogen" nodig zijn om ervoor te zorgen dat Brussel de regels goed toepast. De begrotingsregels werden drie jaar geleden strenger gemaakt.

Sindsdien heeft Rehn de mogelijkheid om sancties op te leggen als een land niet aan de regels voldoet. Hij heeft echter nog niet naar dat middel gegrepen, ondanks dat veel landen de norm niet halen.

Het memo werd volgens de krant vorige week verstuurd aan alle landen van de Europese Unie. Donderdag zou de inhoud besproken zijn door vertegenwoordigers van alle landen. 

De Europese Commissie zegt in een reactie "niet te reageren op lekken". "De methodiek is afgestemd met de lidstaten en we horen wel als zij er commentaar op hebben." 

Pikant

De timing van het memo is pikant. Eerder deze week bleek uit de winterraming van Rehn dat zowel Frankrijk als Spanje ook met de twee jaren respijt niet aan de begrotingsnorm van drie procent gaan voldoen.

De nieuwe regering in Italië pleitte daarnaast voor extra flexibiliteit, in ruil voor extra structurele hervormingen.