Duizenden scholen zijn woensdag dicht, omdat leraren staken voor een hoger salaris en een lagere werkdruk. De docenten voeren actie in onder meer Amsterdam, Rotterdam, Enschede, Zwolle, Almere, Eindhoven en Goes. Drie leraren over de problemen waar zij in de praktijk tegenaan lopen.

Gertie Piening is docent van groep 2 van een school in het Drentse Valthermond. Ze merkt de gevolgen van het tekort aan leraren vooral als er een collega ziek is.

"De werkdruk is zo hoog als er een zieke is. Er is dan geen invaller en we moeten de groep dan verdelen over andere klassen. Kleuters worden dan vaak naar huis gestuurd. We willen graag dat jonge mensen de opleiding gaan volgen, zodat we er nieuwe collega's bij kunnen krijgen."

"Die jonge collega's moeten een goed inkomen hebben waar ze van kunnen leven. Ze moeten gewaardeerd worden. Ik zit al 36 jaar in het onderwijs en mis die waardering niet, maar ik kan me wel voorstellen dat die er voor jonge mensen niet is."

"Daarnaast neemt de werkdruk ook toe door de complexe problematiek die je bij kinderen tegenkomt. Ik vind dat die groter is geworden. Passend onderwijs heeft veel zorg binnengebracht, waardoor je veel zorg aan kinderen moet besteden. Doordat de klassen soms ook nog eens tegen de dertig kinderen aanlopen, heb ik het gevoel dat ik niet alle kinderen kan bedienen."

"Ik ga nog zeker vier jaar door, maar maak me wel zorgen over mijn opvolging. Gezien de cijfers over het lerarentekort denk ik dat dat een groot probleem wordt."

Ook Kleis Lageveen, natuurkunde-docent op een middelbare school in Beilen (Drenthe), merkt de stijgende werkdruk. "Er komt steeds meer op het bordje van een docent terecht."

"Ook in het voortgezet onderwijs worden de klassen steeds groter. Daarnaast werkt passend onderwijs niet echt. Er komen steeds meer kinderen met een beperking als autisme of Asperger in de reguliere klassen. Het wrikt aan alle kanten."

"Vroeger zaten die kinderen in een apart klasje, met extra begeleiding. Maar dat is allemaal wegbezuinigd. Het is er niet één, het zijn er vier of vijf per klas. Dat is best veel, maar ze hebben wél allemaal recht op extra aandacht."

"Omdat die kinderen ook medische begeleiding hebben, wil de medische wereld een rapport om dat goed te kunnen volgen. Dat is niet een keer in het half jaar, maar wekelijks. Het stapelt zich allemaal op."

"Ik ben 62 en heb me voorgenomen: ik ga het einde halen, dat wil ik gewoon. Maar elk jaar zie ik collega's van mijn leeftijd stoppen. Omdat ze zijn opgebrand. Ik merk wel dat de accu heel snel leeg is. Die moet je in het weekend of in vakanties opladen. Maar ik ga door. Dat wil ik gewoon."

Onder meer op de Dam in Amsterdam was een manifestatie van docenten. (Foto: Pro Shots)

Gera Steentjes is parttime docent in het speciaal onderwijs in Groningen. Ook zij merkt elke week de gevolgen van het lerarentekort. "Als ik zou willen, zou ik gemakkelijk fulltime kunnen werken."

"Ik maak me het meeste zorgen om het lerarentekort. Waarom is het zo'n onaantrekkelijk beroep? We hebben geen vijver van invalkrachten waar we uit kunnen putten. De poel met reserves is leeg."

"Ik krijg bijna elke week wel de vraag of ik kan invallen. Ik werk drie dagen op school, maar ook nog thuis, omdat het werk anders niet afkomt. Invallen kost ontzettend veel energie. De leerlingen kennen mij niet en ik ken hen niet. Dan ga je doodmoe het weekend in en sta je op maandag weer voor je eigen groep."

"Er moeten dus leerkrachten bijkomen, want het ís een leuk beroep. Wat is er nou mooier dan een boel verwachtingsvolle gezichtjes tegenover je te hebben, die gretig naar je opkijken: doe iets met ons. Als dat lukt is dat toch geweldig?"