Eén man, drie vrouwen - de droom van menige kerel. Wie zich afvraagt hoe zoiets in de praktijk zou uitpakken, kan te rade gaan bij de voortreffelijke 12-delige televisieserie Big Love van HBO.

Bill Henrickson (Bill Paxton) heeft niet alleen zijn American Dream bereikt met een succesvolle onderneming. Hij heeft ook de Male Dream vervuld met drie echtgenotes.

Hij is afkomstig uit de gemeenschap van Mormonen, maar heeft zich als 'liberaal' afgescheiden van hun strikte leer. Hij woont ver bij de sekte vandaan, in een keurige buitenwijk van een plaatsje in de staat Utah met zijn vrouwen Barb, Nicki, Margie en hun kinderen.

De vrouwen hanteren lichtjes de hiërarchie van eerste, tweede en derde vrouw, en proberen het daarnaast vooral liberaal te rooien als liefdevolle 'sisterhood'. Handig toch, om op elkaars kinderen te kunnen passen en 24/7 aan te kunnen vullen als vriendinnen? Yeah right.

Onderdanige eenheidsworst

In Big Love zorgen deze twee hoofdthema's, polygamie en de clash tussen radicalen en gematigden, voor knetterende conflicten. Bills vrouwen zijn in zekere mate zelfstandig en individuele persoonlijkheden. Zij zijn niet, zoals hun sektarische geloofsgenoten, onderdrukt tot onderdanige eenheidsworst conform de wil van de Almachtige (althans, dat is natuurlijk het fabeltje dat mannen hen wijsmaken).

Tussen Barb, Nicki & Margie vlammen regelmatig de rivaliteit en de jaloezie op, die ze zoveel mogelijk trachten in te tomen omwille van hun zusterschap. Maar zij zijn ook maar mensen. Wat dat betreft maakt Bill het zich minder makkelijk dan de strikte Mormoonmannen, die hun vrouwen middels interpretaties van religieuze teksten onder de duim houden. Alle fundamentalisten hebben dezelfde agenda, zo blijkt maar weer.

Fundamentalisme = macht & hebzucht

Naast de lastige, echtelijke diplomatenrol heeft Bill het te stellen met zijn rigide voorland. De leider van de Mormonensekte Roman Grant (Harry Dean Stanton) ziet zijn machtspositie aangetast door deze eigenwijze afvallige Bill.

En het scheelt hem inkomsten, want opperbevelhebber Roman verrijkt zich over de ruggen van zijn 'volgelingen'. Bill heeft zware hypotheken op zijn 3 grote huizen, 3 vrouwen en een boel kindermondjes te voeden.

Zijn strijd om uit Romans graaiende handen te blijven, is een voortreffelijke illustratie van de essentie van fundamentalisme: macht & hebzucht, toegedekt door de hypocriete mantel van 'de wil van God' hetgeen Roman prima weet uit te spelen.

Met zijn vette bankrekening, Hummers op de oprijlaan en een schare van 14 vrouwen die op het punt staat uitgebreid te worden met alwéér een nieuw gebrainwashed meisje van 15. Jaja, en dat alles onder het mom van 'de wil van'. Me neus.

Illegaal

Polygamie is bij wet verboden in de Verenigde Staten, dus de families Henrickson moeten zich eveneens in bochten wringen om hun illegale samenlevingsverband verborgen te houden voor nieuwsgierige buren.

Wat ook al een allejeezus goede dramatische subplot oplevert, want eerste vrouw Barb mag naar de buitenwereld treden als officiële echtgenote, terwijl de tweede en derde zo goed als veroordeeld zijn tot een leven binnenshuis. Vriendschap met buitenstaanders leidt tot vertrouwelijke banden, leidt tot bekentenissen, leidt tot heksenjacht.

Viagra

In de eerste scène van de pilot zie je Bill als happy husband door zijn huizen lopen, zijn vrouwen kussen, zijn kinderen knuffelen, naar zijn werk gaan. Voordat één man kan bedenken 'die heeft het voor mekaar' zijn de eerste scheuren al zichtbaar.

Bill Henrickson slikt Viagrapillen zoals Tony Soprano zijn antidepressiva, en draagt die gepijnigde uitdrukking op zijn gezicht van een man die het allemaal goed bedoelt, maar continu ruw aan zijn jas wordt gerukt.

Is hij wel een Mormoon, is een gedachte die je gaandeweg bekruipt. Of beter gezegd: is hij wel een polygame man? Je krijgt sterk de indruk dat Barb zijn enige liefde is bij wie hij het 't liefst had willen houden.

Maar een dodelijke ziekte die haar trof deed hem twijfelen of hij wellicht zijn Schepper heeft geschoffeerd, en zo verschenen Nickie en Marge in beeld - het resultaat heet Big Love.

Intriges

Maar er is nog veel, veel meer in Big Love. Puberende kinderen uit de gezinnen Henrickson die geconfronteerd worden met hun ouders' levensstijl; Romans robotachtige nieuwe bruidje dat even, héél even, een huiveringwekkende glimp van haar ontreddering over dat sektarische gruwelkamp laat zien.

De martelende relatie tussen Bills Mormonenvader en zijn diverse moeders; Nickie's koopverslaving en het feit dat zij een dochter is van Roman. De onderlinge intriges, de frustraties, de stiekemigheden bij de Mormoonsekte die onvermijdelijk zijn in zulke verstikkende milieus.

Om maar niet te spreken van de anonieme hobbezakken waar de Mormoonvrouwen in gehuld zijn, en die denken aan een ander, actueel fundamentalisme.

Grote kleurvlakken

In Big Love zijn de acteerprestaties zonder uitzondering hoog. Van Paxton en Stanton, van de vrouwen Jeanne Tripplehorn, Chloë Sevigny en Ginnifer Goodwin, van Bruce Dern als Bills weerzinwekkende vader.

Het camerawerk is in de stijl die de HBO-dramaseries typeert. Grote huizen en ruime kamers met hoge plafonds, en grote kleurvlakken vormen het decor voor de spelers. Een ideaal decor voor televisiedrama.

Clean, overzichtelijk, haarscherp zodat alle aandacht uit kan gaan naar de personages en hun dramatische ontwikkeling. Na maffiafamilies (The Sopranos), het Romeinse Rijk (Rome) en begrafenisondernemers (Six Feet Under) heeft HBO wederom een controversieel onderwerp getackeld en vertaald naar superieure televisie. Seizoen 2 is al in de maak: jippie.