Het Glazen Huis

De soap van de Publieke Omroepen over het wel en wee rondom een mediatycoon.

Vanwege het jarenlange aanhoudende succes van Nederlandse soaps als GTST, Onderweg naar Morgen en wat hebben/hadden we zoal, besloten de Publieke Omroepen tot een tegenoffensief. De strijd om de kijker werd aangegaan met de productie van een 'soap met een gouden randje', wat zoveel inhoudt als dat ze ambieerden iets 'beters' te brengen dan GTST. Drie grote jongens leverden hun plannen in voor zo'n soap, en Endemol met zijn idee over een Nederlandse mediatycoon mocht aan de slag.

Citruspers

Het Glazen Huis werd niet het succes dat men hoopte. Na de eerste paar afleveringen kelderden de kijkcijfers dramatisch, en er werd zoals gebruikelijk een reeks oorzaken voor aangewezen. De bad press was er één van, en er werd gemonkeld over het onhandige tijdstip: HGH werd in het weekend uitgezonden.

Nu de serie op DVD is verschenen met > 60 afleveringen, kan de kijker dus zonder de kakelende critici van de citruspers de soap op zijn eigen mérites gaan beoordelen, én op door hem of haar zelf gekozen tijdstip. En wat blijft er dan overeind?

Matig

Het antwoord hierop is vrij eenvoudig: weinig. De acteerprestaties zijn conform de soapwetten bijzonder matig, de belichting is een verschrikking, de personages eendimensionaal en de verhaallijn navenant niet boeiend. Er wordt hoog ingezet met de perikelen rondom een mediatycoon (Arnold Gelderman) die verwacht groter en groter te groeien maar zijn ambitieuze plannen gedwarsboomd ziet. Er is zelfs ergens te lezen dat men hier Berlusconi in het achterhoofd had.

'Het gouden randje' dat zogenaamd meer drama (lees: kwaliteit) aan de serie moest geven, is waarschijnlijk hier en daar in portemonnees verdwenen. Het idee om veel door luxaflexen heen te filmen zodat er een soort voyeuristisch gevoel zou ontstaan bij de kijker ("ah haaaaaaa, zó gaat het er in die wereld aan toe) is dus echt hilarisch kortzichtig. Hoe verzinnen ze het.

Veranderingen onderweg

Ook om te kreunen zijn de kunstgrepen die later werden uitgehaald om de kijker te enthousiasmeren. Let wel, dan is de serie allang van start, maar omdat het niet werkte werd de visie van wie dan ook herzien door bijvoorbeeld de karakterisering van personages compleet om te gooien.

Van Fortuyneske politicus in de dop werd zoon Robert Westhof geherdefinieerd als womanizer. Er zou minder vergaderd worden en vaktermen werden geschrapt. Het interieur van de huizen van sleutelfiguren werd 'warmer' (om het familiegevoel te masseren) en er zouden andere schilderijtjes worden opgehangen.

PO niet waardig

Van dat soort dingen, en blijkbaar besefte niemand dat ze hiermee hun eigen falen bevestigden: er is een monsterbedrag op tafel gelegd voor een dramasoap of hoe je dit ook noemen wilt, zonder dat men er vooraf goed over heeft nagedacht en uitgewerkt. En daar komt nog bij dat de soapfans die op de commerciële tv worden uitgezonden, min of meer gewend zijn aan knotsgekke wendingen: de v/h timide muurbloem kan net zo makkelijk opeens met bebloede messen gaan rondrennen en morsdode spelers staan jaren later weer als Lazarus uit hun graf op.

Al is niet alles wat er op de Publieke (serieuze en riant gefinancierde) Omroepen verschijnt van het niveau Maria Goos, het gedreutel en gedraaikont uit Het Glazen Huis is echt te ondermaats voor zo'n omroepinstituut.

Bestel deze dvd direct:


Het Glazen Huis - Seizoen 1
Arnold Gelderman

Tip de redactie