Vers Le Sud

Drie dames op leeftijd gaan elke vakantie naar Haïti voor de zon, de zee en de mooie jongens. Het verhaal speelt zich af in de jaren zeventig, rond de tijd van Baby Doc en zijn dictatoriale regime. Maar aan politiek doen deze vrouwen niet.

Ellen (Charlotte Rampling), Brenda (Karen Young) en Sue (Louise Portal) liggen languit op hun strandstoelen en laten hun drankjes brengen door knappe Haïtianen, die zij geld en cadeautjes geven in ruil voor aandacht en seks.

"Ik leef voor liefde en erotiek," zegt Ellen, die zich in eerste instantie voordoet als de meest onafhankelijke van het trio. Maar zo losjes blijkt zij uiteindelijk toch niet te zijn. Als haar favoriet Legba te intiem wordt met Brenda, wordt het luchthartige seksparadijs een broeihaard van intrige en jaloezie.

Postkolonialisme

Vrouwen die mannen betalen voor seks: het is een van de taboes waar regisseur Cantet zijn hand niet voor omdraait. En wat is hij loepzuiver met het creëren van een tijdsbeeld. Hoe de blanken zich soms uitlaten over zwarten, is een staaltje postkolonialisme dat in de jaren 70 nog wel degelijk in zwang was.

Hij presteert het daarbij om zijn personages zowel verwerpelijk als aandoenlijk te maken. Want ach, wat verbergen zij hun liefste dromen slecht: dat gerollebol met piepjonge Haïtianen is voor hen natuurlijk een inhaalslag van jewelste.

Ontplooiing

Zij zijn vijftigers, dus hun jeugd was in de jaren 40 en 50. Een tijd waarin voor vrouwen nog weinig mogelijkheden waren voor ontplooiing, laat staan voor seksuele vrijheden. Je gaat als vanzelf hun achtergrond definiëren. Snel getrouwd, en hoogstwaarschijnlijk niet met de man van hun dromen - daar ze alle drie vrijgezel zijn.

In hun Amerikaanse en Canadese thuissteden maken vrouwen op die leeftijd geen schijn van kans, dus grijpen ze wat ze kunnen om nog een vleugje kalverliefde te kunnen beleven, al moet er voor gedokt worden. Maar toch, dat financiële voordeel geeft hen wel het laatste woord.

Daardoor lijkt het zo veilig, die betaalde liefde. En is het ook zo des vrouws om tóch weer romantische gevoelens te ontwikkelen die de verhoudingen op scherp zetten. Dat maakt Vers Le Sud tot een complexe film. Eerlijk gezegd is het geen echt meesterwerk, maar hij is wel heel erg rijk en heel erg interessant. Als ik regisseur was, zou ik in elk geval bloednieuwsgierig zijn naar wat vrouwen uit dit verhaal gingen distilleren. Niet weinig, lijkt me.

Bestel deze dvd direct:


Vers Le Sud
Louise Portal

Tip de redactie