Zwart-komische thriller waarin om veertien minuten over elf 's avonds een lijk voor consternatie zorgt.

11:14 werd geen succeshit in de bioscoop, al had de film beslist meer aandacht verdiend. Gebrek aan starpower? Misschien: Oscar-winnares Hilary Swank, Patrick Swayze en Henry Thomas zijn prima acteurs, maar geen publieksmagneten. Bovendien is 11:14 van het slag 'intelligent-complexe thrillers met humor' dat vooral tot 10 jaar terug erg populair was. Een staartje van de Nouvelle Violence-trend die indertijd door Quentin Tarantino in werking was gezet. Scenarioschrijver/regisseur Greg Marcks schreef dit script van 11:14 ook al veel eerder, maar het duurde lang voordat de redelijk invloedrijke Bryan Singer hem een zetje gaf richting productie.

Genre-elementen

De film vertoont de vaste elementen van het genre. Er vallen doden, het vertelperspectief is vanuit legio hoeken gefilmd, er wordt gewerkt met flashbacks en -forwards, de kijker wordt non-stop op het verkeerde been gezet, de misdadigheid werkt op de lachspieren, en men gaat over-the-top. Het bindende element is het eerste lijk dat om 11:14 valt. Een autochauffeur voert een gesprek per mobiele telefoon (belangrijk, want dat gesprek blijkt aan het eind dus weer een link te zijn als een boemerang) als hij plots een aanrijding krijgt met een voetganger, zo denkt hij in eerste instantie. Maar met een morsdood mens op het asfalt pal voor je bebloede bumper en een iets te hoog alcoholpromillage in je bloed, ben je zwaar de klos. Tijdens 's mans pogingen om zich van het lijk te ontdoen komt er een politiewagen aangereden, met twee andere arrestanten op de achterbank.

Misverstanden alom

Die twee arrestanten blijken ook hun eigen geschiedenisje te hebben die richting 11:14 gaat. In flashbacks zien we hoe die in het politieautootje terecht zijn gekomen. Vanzelfsprekend zijn die ook weer gelinkt naar weer een andere situatie. Een waarin Swayze als wanhopige vader tracht grip te krijgen op zijn snollerige dochter én tegelijkertijd - door een misverstand - probeert sporen uit te wissen van een moord waar zijn spruitje mogelijk bij betrokken was. Denkt ie. Want misverstanden zijn in dit genre ook cruciale leitmotivs. Een vierde perspectief is vanuit drie baldadige jongeren die tijdens een avondje uit de beest uit willen hangen en dat buitengewoon zuur moeten bekopen, en dat allemaal richting dat beruchte tijdstip uit de titel.

Tierelier

Hoe ingewikkeld ook: de thriller loopt als een tierelier. De dialogen sprankelen en de plots en subplots zijn kunstig door elkaar heen geweven. Het is voor de kijker bijna een spelletje om te turven of Marcks zich met stopwatch kan verantwoorden voor een logica-lijn richting 11:14, maar voor zover ik kon bekijken klopt dit labyrint toch echt. Acteerwerk is verder ook vlekkeloos, want het is duidelijk dat de cast zich buitengewoon heeft vermaakt met dit zwart-komische misdaadfeestje. Aanrader.


Bestel deze dvd direct:


11:14
Greg Marcks