Fraaie titel in de DVD-serie Supreme Editions, over een versnipperd gezin dat worstelt met een groot verlies

Lasse Hallström gaat ooit de filmencyclopedie in als de huisregisseur van Miramax, het productiebedrijf van de oppermachtige gebroeders Harry & Bob Weinstein. Sinds zijn eerste internationale succes met What's Eating Gilbert Grape, is hij de aangewezen man voor films over net niet té zonderlinge figuren die toch net buiten de reguliere samenleving staan. The Cider House Rules, Chocolat en The Shipping News misten echter de vanzelfsprekendheid en zeker het lef van Gilbert Grape. Hallström begon daarom de laatste jaren eigenlijk steeds meer op een Libelle-uitvoering van Milos Forman te lijken.

Fijne verrassing

An Unfinished Life bleek daarom ook een buitengewoon aangename verrassing. De mensen in dit verhaal zijn namelijk niet bedacht zonderling volgens Hollywood-criteria, maar geloofwaardige personages die een tic hebben omdat ze hun diepere geheimen prijsgeven. Want als de buitenste lagen ervan af zijn gepeld, blijven er in de regel weinig normale mensen over. En dan nog: wat is normaal.

Opa's hulp

Het verhaal gaat over de jonge weduwe Jean (Jennifer Lopez) die na de dood van haar echtgenoot een serie verkeerde mannen kiest. De laatste is een gewelddadige vlerk, en Jean zoekt met haar dochter Griff de hulp van haar schoonvader Einar. De stugge Einar heeft Jean altijd de schuld gegeven van de dood van zijn zoon, en zijn ontvangst is dan ook verre van warm. Maar zijn eigen kleinkind wil hij zijn hulp niet ontzeggen, dus hij biedt hen met tegenzin onderdak op zijn afgelegen ranch in Wyoming. Ook Mitch (Morgan Freeman) woont op het erf van Einar. Hij is een jaar geleden half opgegeten door een beer, en wordt door Einar verzorgd.

Hereniging

Dat er uiteindelijk vrede wordt gesticht tussen deze familie van los zand, zie je aankomen als een konijn van vijf dagen afstand op een vlak landschap. De vraag is alleen hoe die hereniging wordt vormgegeven, en in An Unfinished Life is dat bijzonder hartverwarmend en zonder opsmuk gedaan. Na de vorige, nogal kleffe producties van Hallström, is het eenvoudig te concluderen dat hij met Redford en Freeman een formidabel koppel getroffen heeft om deze kar naar een bevredigende slotfase te trekken. De mannen zijn aan elkaar gewaagd qua humor en sparren, en zeggen met hun lichaamstaal duizend keer meer dan in hun spaarzame dialogen.

Delfts Blauw

Ook nieuwelingetje Becca Gardner als Griff is erg goed: het is niet moeilijk om te begrijpen waarom Einar smelt voor zijn pittige kleindochter. En J.Lo, ach, die is gewoon J.Lo. Een hele grote ster die leuk staat op de affiche en aardig acteerwerk geeft, maar ook niet meer dan dat: Gardner had qua talent veel beter op de poster gepast tussen Redford en Freeman. Wie deze prettige kijk-ervaring overigens niet teniet wil laten doen aan het eind, moet 10 seconden voor de aftiteling echt z'n DVD-apparaat uitzetten. De laatste drie, vier concluderende zinnen (door Freeman) zijn van een dermate belegen tegelspreukniveau dat het glazuur van het Delfts Blauw zou springen.


Bestel deze dvd direct:


An unfinished life