Verontrustend rechtbank-drama waarin een priester terechtstaat wegens de dood van een meisje na exorcisme: staat religie boven de grondwet? Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal.

Met zo'n thema begeef je je als regisseur op uiterst glad ijs. Want religie is in het seculiere westen een privé-zaak, ook al staan er overal gebedshuizen en struikel je in grote steden over religieuze uitingen en symbolen. Maar in de rechtbank hoort neutraliteit te heersen, daar godsdienst een overlevering is van oude teksten en geschriften. Er valt met de beste wil van de wereld geen historische juistheid aan te verbinden, nog afgezien van het feit dat linksom of rechtsom de exegese toch een subjectieve zaak blijft.

Waanbeelden

Deze film begeeft zich in de schemerzone tussen geloof en grondwet. De priester die terecht staat, heeft als het aan de openbare aanklager ligt, liters bloed aan zijn handen. Hij heeft de 'door de duivel bezeten' Emily Rose haar medische zorg afgeraden en allerlei - hoewel goed bedoelde - religieuze hocuspocus op haar losgelaten. Volgens de aanklager was deze Emily gewoon epileptisch en leed ze aan een psychotische afwijking die haar waanvoorstellingen bezorgden. In flashbacks krijgen we die waanvoorstellingen te zien, en die zijn eng. De actrice Jennifer Carpenter zet zó overtuigend een bezeten meid neer, dat zelfs atheisten er nog onrustig van zouden gaan schuifelen. Of het de duivel was of een ziekte, het arme kind heeft bijzonder zware tijden moeten doorstaan.

Slotpleidooi

Maar netzomin als de rechtbank hier neutraal is, is deze regisseur dat. De advocate van de priester, Erin Bruner, gaat halverwege de rechtzaak vreemde dingen meemaken thuis. Voor de priester die zij verdedigt is het een uitgemaakte zaak: diabolische krachten zijn aan het werk. De nuchtere Erin houdt dapper stand, maar steekt door alle onverklaarbare gebeurtenissen tóch een slotpleidooi af waarin ze een lans breekt voor mensen die willen geloven. Dat slotpleidooi is het wel het sterkste van deze rechtzaak, want de medische versus religieuze verklaringen tijdens het proces zelf komen niet bijster goed uit de verf.

Extra's

In de extra's wordt het trouwens duidelijk waarom deze regisseur (Scott Derrickson) de film zo wilde maken. Derrickson is ronduit christelijk, dus was op de keper beschouwd niet the best man for the job. Verder is er nog een featurette die met docu-archiefmateriaal op deze waar gebeurde zaak ingaat, en wat creepy spul over exorcisme dat je eigenlijk niet meer wilt zien, na al dat gekrijs van Emily. Maar het engst van alles is wel de trailer van de remake van The Pink Panther - over horror gesproken.


Bestel deze dvd direct:

Exorcism of emily rose