In het na-oorlogse Engeland slooft de in- en ingoeie huismoeder Vera Drake zich uit voor haar gezin en meisjes die 'in problemen zijn geraakt' - met dramatische consequenties.

Melancholie

Wie nog 's melancholiek verzucht "Die goeie ouwe tijd" moet beslist Vera Drake bekijken. Het drama speelt zich af in het Groot-Brittannië van de jaren 50. Het was hard werken om je kostje bij elkaar te schrapen, het enige vertier was een kopje thee en kwebbelen aan tafel met de ellebogen in het Perzische tapijt op tafel. Slechts een kleine elite had geld voor panty's en roomtaartjes in de theesalon, én voor fatsoenlijke medische hulp: zeker als jonge meisjes in dit benepen, conservatieve klimaat een 'ongelukje' hadden gehad.

Huissloofje

Vera Drake, fabuleus gespeeld door Imelda Staunton, is een redderende huissloof. Ze maakt schoon bij rijke families voor wat extra pennies, bezoekt zieken om ze een beetje bij te staan, en heeft een illegale abortuspraktijk om meisjes te helpen. Er is niets immoreels aan Vera, ondanks die illegale praktijk. Met geruststellende stem en zachte handen stelt ze de paniekerige meisjes op hun gemak, en doet dat uit puur altruïsme. Meisjes die zijn verkracht, meisjes die niet hebben opgelet, meisjes die zichzelf moeten verkopen voor een belegde boterham. Vera vangt er geen cent voor, in tegenstelling tot de ijskoude bitch die haar deze meisjes toespeelt: die incasseert er een paar pond voor, al is Vera daar niet van op de hoogte.

Boete

Maar het is wel Vera die uiteindelijk in de penarie komt als een van de abortussen bijna fataal afloopt. De rechercheur die de zaak onderzoekt, komt bij Vera terecht en begrijpt haar nobele motieven - maar hij moet de wet naleven en haar vervolgen. Van alle mensen die hun problemen laten oplossen alsook degenen die geld verdienen aan de illegale abortussen, is het juist die zielzuivere Vera die ervoor moet boeten.

Klasseverschil

Terwijl Vera haar liefdeswerk verricht, zien we hoe een jonge dame uit welgestelde kringen de 150 pond kan ophoesten voor een échte dokter. Die verwijst haar ook door naar een psychiater, zoals toen gebruikelijk. Ondanks het torenhoge bedrag dat betaald moet worden vindt het arme kind (ze is verkracht door haar rijkeluisvriendje) bij die dure artsen geen sprankje van de liefde en het begrip waar Vera mee te werk gaat.

De Gewone Mens

Vera Drake is een film van Mike Leigh; de regisseur bij uitstek voor het drama van de gewone mens. Tussen de muren met verbleekt behang en verschoten gordijnen, met de gestikte lapjes op de gaten in het jasje, met de simpele stoofpot als avondmaal en kleine vreugdes als een verloving of een penny extra met kerst: het zijn taferelen waar elitaire snobs met dédain op neerkijken omdat zulk gepeupel niet cultureel genoeg zou zijn. Maar net als James Joyce de kleine wereld van deze mensen al zo groots wist te beschrijven met zijn boek The Dubliners, zo opent Mike Leigh de deuren van de arbeidershuisjes en laat zien welke turbulente werelden er achter alle luiken kan schuilgaan. Vera Drake is daarbij een acteursdrama bij uitstek, en de cast weet een ongelooflijke reality-sfeer op te roepen als ze bij elkaar aan tafel zitten geknepen in die kleine huiskamer waar hun levens te groot voor zijn. En natuurlijk is dit drama meteen een scherpe uithaal naar een tijd die we echt niet terug willen hebben: dat standenverschil die tot zulke tragedies leidt, die valt beslist niet als de goeie ouwe tijd te bestempelen.


Bestel deze dvd direct:


Vera drake