Deense film uit 2001, waarin een kersverse weduwnaar met een megafortuin opeens op de hoogte wordt gebracht van het bestaan van zijn dochter.

Zakelijk

Erik Svensson is een uiterst zakelijke man. Na 16 jaar zijn ziekelijke vrouw trouw te hebben verzorgd, heeft hij geen tranen meer over als ze uiteindelijk bevrijd wordt door de dood. Direct na de begrafenis legt hij zijn vriendin een contract voor. Zij gaan 5 jaar samenwonen, daarna trouwen, en omdat hij kinderloos is, wordt zij de rechtmatige erfgename van zijn omvangrijke kapitaal. Tekent u even, alstublieft.

Bastaardje

Een brief van een scharrel van vroeger werpt een nieuw licht op de zaak. De vrouw beweert bij hoog en bij laag dat haar dochter Heidi de spruit is van hun heftige relatie indertijd, en ze wil geld. Erik gelooft niets van haar verhaal, maar huurt de aimabele begrafenisondernemer in als chauffeur om de zaak uit te pluizen. Hij legt contact met Heidi, een kapster, en ondanks dat hij haar graag mag, gelooft hij er nog altijd geen biet van dat ze zijn dochter is. Totdat zij hetzelfde trucje kan als hij: klappen met een hand. Tijd voor een doorslaggevende DNA-test.

Zen & zaken

One Hand Clapping is een aardige Deense film, een stuk luchtiger dan wat er in de regel in het land van Hamlet op film wordt gezet. Het is het robuuste, no nonsense karakter van hoofdpersonage Erik dat het verhaal erg nuchter houdt, al ligt er met zulke complicaties als de zijne natuurlijk een drama van jewelste onder het oppervlak. Gek genoeg is One Hand Clapping ook een Zen-ritueel, waarbij een leerling na veel transcendentale oefening en meditatie de kunst leert van het klappen met één hand. Voor Erik gaat het zo diep niet, al heeft hij wel degelijk een gezond gevoelsleven. Dit is meer een intelligente feelgood-movie dan een drama. En kort ook: met een uur en een kwartiertje is de zaak bekeken en opgelost. Precies zoals Erik zijn zakendeals het liefst afsluit.